+ Odpowiedz na ten temat
Strona 1 z 2 1 2 OstatniOstatni
Pokaż wyniki od 1 do 10 z 19

Gorączka jej objawy i leczenie.

  1. #1
    pipi
    Administrator

    Arrow Gorączka jej objawy i leczenie.

    Advertisement



    Temperatura u Niemowlaka

    Temperatura ciała zdrowego dziecka wacha się od 36oC do 37oC. Zmienia się ona w zależności od pory dnia i nocy oraz od aktywności dziecka. Zazwyczaj rano jest najniższa a wieczorem wyższa. Temperaturę niemowlaków (również dzieci starszych) można podzielić na 4 przedziały:

    temperatura normalna - 36oC do 37oC.
    stan podgorączkowy (podwyższona temperatura) - 37.1oC do 38oC. Jednakże w tym przedziale dziecko może mieć temperaturę np. wieczorem bo długim płaczu.
    gorączka 38.1oC do 39oC.
    stan silnej gorączki - powyżej 39oC.
    Generalnie uważa się, że stwierdzenie u dziecka temperatury powyżej 38oC świadczy o gorączce.




    Należy również pamiętać, że wartość temperatury zależy od metody jaką jest wykonywany pomiar. Temperaturę można mierzyć pod pachą, w ustach oraz w odbycie. Pomiar w odbycie szczególnie polecany jest u noworodków i małych dzieci ze względu na łatwość pomiaru i jego dokładność (w tej metodzie zalecane są termometry elektroniczne). Wartość temperatury w odbycie jest o 0.5oC wyższa od faktycznej temperatury ciała natomiast mierzona w ustach o 0.3oC.

    objawy gorączki

    Podstawowymi objawami gorączki to ciepła skóra (zwłaszcza na głowie), często wilgotna i zimna skóra na nogach i ramionach, rumieńce, przyspieszony oddech, u niemowląt może wystąpić dodatkowo biegunka a przy wysokiej gorączce drgawki.
    Podczas gorączki dziecko jest apatyczne, marudne, nie interesuje się zabawkami, kontakt z dzieckiem jest utrudniony.


    Opieka nad dzieckiem w trakcie gorączki

    W czasie kiedy gorączka rośnie dziecko powinno być szczelnie okryte. Natomiast kiedy gorączka ustabilizuje się na stałym poziomie nie należy już tak mocno przykrywać dziecka aby nie doszło do przegrzania organizmu.
    Kiedy temperatura u niemowlaka zaczyna spadać należy zadbać aby miało suche ubranko. W razie potrzeby dziecko należy przebrać. Podczas kiedy gorączka u niemowlaka spada należy zadbać aby dziecko dużo piło ponieważ wcześniej utraciło dużo płynów wraz z poceniem się. Jeśli podczas gorączki dziecko nie chce jeść nie powinno się go zmuszać. Za to można podawać lekkostrawne pokarmy.

    Kiedy dziecko zaczyna gorączkować rodzice nie powinni popadać w panikę. Gorączka u dziecka (tak jak u dorosłego człowieka) świadczy o tym, że organizm podjął walkę z chorobą. Zbyt silne obniżenie gorączki poprzez podanie środków farmakologicznych nie spowoduje wyleczenia. Choroba nadal będzie rozwijać się w organizmie a gorączka powróci jak tylko leki przestaną działać. Nie oznacza to jednak, że nic nie można zrobić. Długotrwała gorączka źle wpływa na cały organizm niemowlaka. Obniżenie gorączki powinno być środkiem okazjonalnym i jednocześnie należy zgłosić się do lekarza w celu stwierdzenia choroby i zastosowaniu odpowiedniego leczenia.



    Sposoby na obniżenie gorączki niemowląt


    do obniżenia temperatury u dzieci zaleca się paracetamol oraz ibuprofen ale specjalnie przeznaczony dla niemowląt.
    temperaturę można również obniżyć poprzez okłady (temperatura wody powinna być pokojowa):
    na klatkę piersiową
    na głowę
    na ręce
    można również zastosować kąpiel. Woda powinna mieć temperaturę taką jak zawsze ale można dziecko potrzymać trochę dłużej i nie dolewać ciepłej wody


    Kiedy wezwać lekarza


    Koniecznie wezwij lekarza kiedy:

    pojawi się wysoka gorączka
    jeśli gorączka przekroczy 40oC i nie obniża się pomimo zastosowanych leków na obniżenie gorączki
    kiedy wystąpieniu gorączki towarzyszą drgawki
    kiedy dziecko straci przytomność
    kiedy dziecko ma silne bóle
    kiedy dziecko nie może przechylić główki do przodu



    ŹRÓDŁO



    Ostatnio edytowane przez AngelEyes ; 03-24-2010 o 22:04

  2. #2
    justysia_jgk
    Opiekun

    Gorączka jej objawy i leczenie.

    Gorączka i jej objawy

    Gorączka – sygnał choroby!

    Podwyższenie temperatury ciała jest reakcją na działanie jakiegoś szkodliwego czynnika. Ważne jest więc wczesne rozpoznanie gorączki i ocena jej wysokości. Im gorączka wyższa – tym gwałtowniej rozwija się jakaś choroba i tym ważniejszym sygnałem o zagrożeniu zdrowia jest podwyższona temperatura.

    Widocznym (lub odczuwalnym) objawem gorączki może być:

    brak energii do działania, apatia, zmęczenie bez powodu
    ból głowy połączony z tzw. wypiekami na policzkach
    przyspieszony oddech, (ponad 40 oddechów na minutę)
    przyspieszone tętno, (ponad 120 uderzeń na minutę);
    brak apetytu, zwiększone pragnienie
    dreszcze, obfite pocenie się

    Stopnie nasilenia gorączki – mierzone pod pachą - określamy zwykle jako:

    normalna temperatura to: 36 -37 stopni Celsjusza
    stan podgorączkowy: 37,1-38 stopni Celsjusza
    gorączka umiarkowana: 38,1-39 stopni Celsjusza
    gorączka wysoka: powyżej 39 stopni Celsjusza

    Pomiar gorączki

    Temperatura mierzona w jamie ustnej jest wyższa o 0,3 stopnie Celsjusza, a w odbytnicy - o 0,5 stopni Celsjusza od mierzonej w tym samym czasie pod pachą. Temperaturę ciała możemy też mierzyć specjalnymi aparatami cyfrowymi, np. w uchu.

    U niemowląt zwykle mierzymy temperaturę w odbycie, gdyż taki pomiar jest szybki, wygodny do przeprowadzenia i dokładny.
    Toteż o gorączce u niemowląt i małych dzieci mówimy wówczas, gdy temperatura mierzona w odbycie wyniesie:

    gorączka umiarkowana: powyżej 38,5 stopnia Celsjusza
    gorączka wysoka: powyżej 39,5 stopnia Celsjusza

    Przyczyny gorączki

    Najczęstszą zewnętrzną przyczyną gorączki, zwłaszcza u małych dzieci - są przeziębieniowe infekcje wirusowe i ich powikłania.
    W przypadku choroby przeziębieniowej gorączce towarzyszy kaszel i katar. W przypadku grypy: kaszel, katar, ból głowy i mięśni. W zapaleniu ucha środkowego - ból ucha. Gorączka jest zwiastunem wielu innych chorób, lub towarzyszy ich specyficznym objawom. Angina bywa czasem uboga pod względem objawów tzn. występuję podwyższona temperatura ciała i ból gardła. Do chorób, którym zwykle towarzyszy gorączka należą: infekcje żołądkowo-jelitowe (biegunka i wymioty); zapalenie pęcherza moczowego (parcie na pęcherz, pieczenie podczas oddawania moczu), niektóre choroby reumatoidalne. Gorączka nigdy nie powinna być bagatelizowana, gdyż w niektórych przypadkach może być objawem poważnej choroby ustrojowej, której innych objawów nie udało się zaobserwować.

    Z doświadczeń medycyny klinicznej wynika następująca typologia przyczyn wysokiej gorączki:


    zakażenia wirusowe, bakteryjne, chorobotwórczymi grzybami lub pasożytami,
    choroby nowotworowe, (rak jasnokomórkowy nerki),
    choroby układu nerwowego, (guz mózgu),
    choroby układu krążenia, (zawał serca),
    choroby przewodu pokarmowego, (zapalne choroby jelit),
    choroby hematologiczne, (białaczki),
    choroby endokrynologiczne, (nadczynność tarczycy),
    choroby spowodowane czynnikami fizycznymi, (udar cieplny),
    choroby w następstwie działania czynników chemicznych, (reakcja polekowa),
    zaburzenia środowiska wewnętrznego, (odwodnienie),
    kolagenozy, (lupus erythematodes),
    z nieznanych przyczyn.

    Klasyfikacja kliniczna stanów gorączkowych z podaniem reprezentatywnych przykładów (wg. Chattona):

    Gorączka u dzieci

    Częste są specyficzne choroby niemowląt i małych dzieci wywołujące gorączkę i inne objawy. Pełne ukształtowanie systemu odpornościowego dziecka zajmuje bowiem ponad osiem lat, co sprawia, że dzieci do tego okresu są szczególnie podatne na różnego typu dolegliwości, które w niewielkim stopniu zagrażają osobom dorosłym.

    Choroby wywołujące gorączkę u dzieci


    odra (objawy: gorączka, zaczerwienione oczy, łzawienie, światłowstręt katar, ból gardła, męczący i suchy kaszel);

    świnka (objawy: bolesny obrzęk poniżej uszu, obrzęk ślinianek podżuchwowych i podjęzykowych, szyja wyraźnie grubsza, gorączka);

    różyczka (objawy: różowa wysypka, początkowo za uszami na szyi, a potem na całym ciele, powiększenie i bolesność węzłów chłonnych na potylicy, na szyi, niewielka gorączka);

    zapalenie opon mózgowych (objawy: zły stan ogólny, gorączka, bóle głowy, wymioty, sztywność karku);
    ospa wietrzna (objawy: czerwone plamki wypełniające się płynem surowiczym, a następnie pękające przy najmniejszym urazie; powstałe w to miejsce krosty pokrywają się strupami, które odpadają po 1-3 tyg.; gorączka do 40 °C).

    inne - bolesne ząbkowanie, zapalenie ucha środkowego, gorączka trzydniowa, inne stany zapalne.

    Ponadto przyczyną podwyższonej temperatury mogą być:
    zapalenie oskrzeli i oskrzelików, zapalenie płuc, reakcja na szczepienia ochronne, oparzenie słoneczne, reakcje alergiczne, choroby układu odpornościowego, oraz inne stany zapalne. itp.

    Grypa i przeziębieniePragnę wspomnieć , że należy odróżnić czy dolega nam przeziębienie czy też nasz organizm zaatakowała grypa.

    Grypa i przeziębienie (zaziębienie) - to najczęstsze przypadki zakażenia górnych dróg oddechowych. Obie infekcje wywoływane są przez wirusy. Obydwu tym infekcjom towarzyszą wspólne objawy - zmęczenie, ból gardła, katar, kaszel, gorączka – jak też wyraźnie zróżnicowane nasilenie tych objawów. Większość przypadków grypy rozgrywa się w podobnych przedziałach czasu: zwykle około tygodnia, choć wynikające z tego osłabienie, brak energii i depresja mogą trwać nawet kilka tygodni dłużej.

    Jeśli chodzi o zaziębienie powrót do zdrowia następuje szybciej.

    Leczenie grypy i przeziębienia

    Cele leczenia objawowego grypy i przeziębi

    zmniejszenie zapalenia i obrzęku śluzówki nosa i gardła
    zmniejszenie bólu
    wyregulowanie termostatu organizmu (obniżenie gorączki w grypie)
    ułatwienie wykrztuszania wydzieliny kataralnej
    zahamowania rozwoju bakterii rezydujących w gardle

    Leki stosowane w celu złagodzenia objawów.

    leki przeciwzapalne i przeciwbólowe
    leki przeciwgorączkowe
    leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej jam nosowych
    leki przeciwkaszlowe - w przypadku suchego i męczącego kaszlu
    leki antyseptyczne i bakteriobójcze, w tym preparaty ziołowe
    niekiedy, jeśli występuje katar – leki zmniejszenie obrzęk śluzówki nosa
    Ponadto zaleca się chorym leżenie w łóżku i obfite nawadnianie.

    Gorączka trzydniowa u dzieci

    Gorączka trzydniowa to choroba niegroźna, lecz bardzo zakaźna zwana również rumieniem łagodnym – to choroba, na którą chorują dzieci między 6 a 36 miesiącem życia. Zwykle trwa od 3 do 5 dni. Okres inkubacji tej infekcji wirusowej to 5 do 15 dni. Nabywa się po niej odporności na całe życie.

    Choroba zaczyna się nagłym wystąpieniem wysokiej temperatury, 39-40oC, bez żadnych innych poprzedzających objawów. Gorączka trwa trzy dni, a gdy opadnie, pojawia się na tułowiu czerwona wysypka (jak przy szkarlatynie czy różyczce). Plamy szybko ustępują z tułowia, a pojawiają się na szyi, rękach i nogach. Po dwóch dniach wysypka znika całkowicie. Jej wystąpienie oznacza koniec choroby, dziecko wówczas przestaje zarażać.

    Leczenie gorączki trzydniowej

    Obniżać dziecku gorączkę, ubrać lekko, dbać, by w domu nie było za gorąco. Dla zbicia temperatury można stosować chłodne okłady na czoło i kark, przecierać czoło gąbką zmoczoną w letniej wodzie, zawijać łydki lub – gdy te zabiegi nie skutkują – użyć środków farmaceutycznych przeciwgorączkowych. Trzeba podawać dziecku dużo płynów; jeśli nie chce jeść, nie musi, wystarczy, aby dużo piło. Póki trwa gorączka, aż do wystąpienia wysypki, dziecko powinno pozostać w domu. Można podać dziecku czopki dla dzieci viburcol.

    Bolesne ząbkowanie

    Kolejną przyczyna gorączki u małych dzieci jest ząbkowanie które rozpoczyna się pomiędzy 6 a 7 miesiącem życia. U wcześniaków ząbkowanie dokonuje się średnio o miesiąc później, niż u dzieci donoszonych. Ząbkowaniu towarzyszy stan zapalny Zapalenie dziąsła może się potęgować, w zależności od zaburzeń wyrzynania się ząbka. Trudno też nie zauważyć tego, że dziecko jest w tym okresie nadpobudliwe, nie chce jeść, często budzi się w nocy, ma trudności z zasypianiem. u niektórych malców może się pojawić gorączka i to wysoka. Można zmniejszać objawy ząbkowania u dzieci poprzez przemywanie naparem z rumianku; zaparzamy koszyczki kwiatu rumianku, moczymy w nim kawałek sterylnej gazy, owijamy ją na palec i delikatnie pocieramy dziąsła.
    Starszemu dziecku możemy dać coś twardego do gryzienia, najlepiej marchewkę lub kawałek jabłka.
    Również w przypadku silnych objawów możemy podać środki farmakologiczne które są do nabycia w aptekach bez recepty.

    Zapalenie ucha środkowego

    To choroba infekcyjna ucha objawiająca się bólem ucha, uczuciem jego zatkania oraz osłabieniem słuchu. Zwykle towarzyszącym objawem jest wyciek surowiczej, śluzowej lub ropnej wydzieliny z ucha. Często początkowym objawem jest swędzenie wewnętrznej części małżowiny usznej oraz uczucie mokra.

    Ta choroba dotyczy najczęściej niemowląt i małych dzieci, rzadziej dzieci starszych. U osób dorosłych choroba występuje sporadycznie. Wiele dzieci poniżej 2 roku życia przechodzi zapalenie ucha przynajmniej raz w życiu. Po 7 roku życia dzieci chorują już rzadziej. Ryzyko zachorowania na ostre zapalenie ucha środkowego wywołują jesienno-zimowe wirusowe infekcje grypowe i przeziębieniowe. Nie mniejszym zagrożeniem zachorowania są inne wirusowe choroby zakaźne: odra, ospa wietrzna, wirusowa angina (jak i bakteryjna), itp. Zakażenia wirusowe inicjują 9 na 10 przypadków zachorowań.

    Predyspozycje fizjologiczne sprzyjające zachorowaniu, zwłaszcza u małych dzieci

    krótki okres karmienia piersią
    niedojrzały układ odpornościowy u niemowląt i małych dzieci (dojrzałość osiąga ok. 12 roku życia)
    trąbka słuchowa - szeroka, krótka, a u niemowląt „ziejąca”
    przerost tkanki limfatycznej (gardła i ucha)
    podobieństwo błony śluzowej ucha i dróg oddechowych

    Uwaga, u małych dzieci sprzyja zapaleniu ucha bierne palenie tytoniu przez rodziców oraz zanieczyszczenie środowiska za oknem, (spaliny samochodowe, smog, itp.)

    Gorączka szkodzi, czy leczy?

    Stan podgorączkowy, umiarkowana i wysoka gorączka występują w bardzo wielu chorobach.
    Gorączka, choć jest naturalną reakcją obronną organizmu, może być groźna, szczególnie gdy jest bardzo wysoka, gdyż wyczerpuje organizm. Wszakże prostaglandyny, które podnoszą temperaturę i wywołują gorączkę wywołują również uczucie osłabienia i zmęczenia. Może doprowadzić również do niewydolności krążenia. Przy wysokiej gorączce pojawiają się dreszcze, obfite pocenie się, a u dzieci poniżej 3 roku życia nawet drgawki z utratą przytomności. Gdy jest temperatura jest bardzo wysoka i znacznie przekracza 40 stopni Celsjusza zagraża nieodwracalnymi zmianami i śmiercią. Dlatego trzeba ją racjonalnie obniżyć.
    Człowiek wytrzymuje temperaturę podwyższoną do 42-43 stopni Celsjusza.
    Powyżej tej granicy występuje denaturacja, czyli ścinanie się białka w komórkach. Szczególnym zagrożeniem jest wysoka gorączka połączona z odwodnieniem. Wysokie odwodnienie zahamowuje wydzielania potu, co łącznie wywołuje tak zwany udar cieplny, który kończy się śmiercią w stanie wstrząsu, przy temperaturze wewnętrznej stopni Celsjusza. Tak wysokie przegrzanie organizmu (hipertermia) rozwinąć się może również pomimo wydzielania potu i prowadzi wówczas do apatii, zmęczenia, zaburzeń psychicznych i wegetatywnych, a w skrajnych przypadkach do śmierci w wyniku zapaści sercowo-naczyniowej.

    Długotrwała podwyższona temperatura ciała wyniszcza organizm i może doprowadzić do niewydolności układu krążenia.Szczególnie niebezpieczne są gwałtowne narastania i spadki gorączki. W czasie gwałtownego spadku chory silnie się poci, czuje się zmęczony i osłabiony. W tym stanie największe zagrożenie występuje ze strony układu krążenia, może bowiem dojść do jego ostrej niewydolności, której pierwszymi objawami są: bladość, oblanie zimnym potem, zaostrzenie rysów twarzy, spadek ciśnienia krwi.

    Zaobserwowany korzystny wpływ gorączki na przeżywalność zwierząt laboratoryjnych podczas infekcji bakteryjnych i wirusowych, nasunął przypuszczenie, że stan ten jest w niektórych przypadkach i pewnym stopniu nasilenia jedną z reakcji obronnych organizmu. Pogląd ten bywa jednak kwestionowany, gdyż tylko niektóre bakterie (np. gonokoki) giną w temperaturze około 41 oC, natomiast większość bakterii i wirusów w wysokiej temperaturze może nawet zwiększać swoją aktywność w tych warunkach.

    Dowody leczniczego wpływu gorączki.

    Pomimo braku zgodności, co leczniczej roli gorączki istnieją dowody, że zmniejsza ona stężenia żelaza i cynku w osoczu, przez co wpływa hamująco na rozwój bakterii chorobotwórczych. Jeżeli wzrost temperatury pod wpływem choroby jest nieznaczny, może to oznaczać to, że gorączka pomaga organizmowi. Przypuszcza się, że lekko podwyższona temperatura pobudza do większej aktywności mechanizm odpornościowy człowieka. Gorączka zwiększa także ukrwienie tkanek, dzięki czemu umożliwia szybsze przedostanie się komórek obronnych i leków do miejsca infekcji. Dlatego na ogół uważa się, że podwyższenie temperatury ciała do stanu podgorączkowego – w granicach 37,1°C - 38°C (a nawet wyższe) - jest naturalną reakcją obronną organizmu, która pomaga zwalczać drobnoustroje chorobotwórcze, które wtargnęły do organizmu. Ale oczywiście pod warunkiem, że stan podgorączkowy (czy nawet umiarkowana gorączka) jest ściśle związany z przebiegiem konkretnej choroby i po jej wyleczeniu całkowicie ustępuje.

    Podstawowe zasady samokontroli gorączki:

    W okresie rozwoju choroby mierzymy gorączkę, co cztery godziny i zapisujemy pomiar.
    Mierzymy również, gdy pojawią się dreszcze, wypieki na twarzy, błyszczące oczy, przyspieszenia tętna i oddechu lub zaburzenia świadomości.
    W okresie rekonwalescencji wystarczy mierzyć temperaturę 2 razy dziennie (rano i wieczorem).
    Jeżeli gorączka mierzona pod pachą nie przekracza 37,5°C - 38°C.
    Przy takich temperaturach możemy obniżyć temperaturę bez pomocy leków - przez podawanie zwiększonej ilości płynów, pojenie herbatkami ziołowymi o działaniu napotnym i bakteriobójczym z lipy, czarnego bzu lub malin. Można również stosować chłodne okłady na kark, czoło i pachwiny.

    Gorączka powinna być leczona farmakologicznie, gdy sięga powyżej 38°C.
    Zasadą leczenia jest ponowne ustawienie termostatu organizmu tak, by przywrócić temperaturę do około 37°C. Wysoką gorączkę można zbić, stosując chłodne, często odświeżane okłady. Jeśli gorączce towarzyszy pocenie się, oznacza to zazwyczaj, że gorączka ustępuje. Proces ten można przyspieszyć podając choremu duże ilości ciepłych płynów.
    Obniżanie gorączki

    Dzieciom, które nie skończyły 12. roku życia, z zasady obniżamy gorączkę przy pomocy paracetamolu, lub ibuprofenu. U dorosłych stosujemy ponadto kwas acetylosalicylowy, naproksen, i inne niesteroidowe środki lecznicze.
    Ostrzeżenie przed salicylanami
    Dzieciom do lat 12 zalecany jest paracetamol, ewentualnie ibuiprofen, a nie kwas acetylosalicylowy. Unikamy kwasu acetylosalicylowego ponieważ może się przyczynić do wystąpienia tzw. zespołu Reye’a. Choroba ta, choć rzadka, stanowi zagrożenie dla życia dziecka. Dochodzi do niej zwykle kilka dni po przebyciu grypy lub ospy wietrznej, gdy dziecku podano kwas acetylosalicylowy dla złagodzenia objawów i obniżenia gorączki.
    U małych dzieci wysoka temperatura może wywołać drastyczne objawy.
    U dzieci, przy wysokiej gorączce mogą wystąpić drgawki gorączkowe. Dziecko nagle sztywnieje, drżą mu ramiona i nogi, niekiedy też całe ciało. Taki atak drgawek z reguły nie trwa dłużej niż pięć minut i na ogół nie jest niebezpieczny. Jednak o fakcie tym należy bezwzględnie powiadomić lekarza. U małych dzieci z wysoką gorączką istnieje niebezpieczeństwo odwodnienia organizmu, jeśli spożywają niewystarczającą ilość płynów.

    Kiedy w gorączce należy bezwzględnie zasięgnąć porady lekarza:

    temperatura jest wyższa niż 40 °C,
    wysoka temperatura utrzymuje się ponad 48 godzin,
    występują trudności z oddychaniem, bóle żołądka, trudności z oddawaniem moczu z towarzyszącą gorączką,
    następuje nagły wzrost gorączki, której towarzyszą inne symptomy, takie jak drętwienie szyi, wymioty, światłowstręt,
    gorączka pojawia się u dziecka, które ma mniej niż sześć miesięcy,
    któryś z symptomów utrzymuje się, pogarsza lub pojawiają się nowe.
    Co może zalecić lekarz?

    Przeprowadzi dokładne badania dla znalezienia przyczyny gorączki. Może się okazać konieczne pobranie wymazu z gardła lub wykonanie badania krwi i moczu. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki przeciwbólowe oraz obniżające gorączkę. Jeśli doszło do infekcji bakteryjnej, lekarz może przepisać antybiotyki.


    Naturalne metody obniżania gorączki
    Gorączkę można obniżać także metodami fizycznymi – czyli tzw. naturalnymi, które, jeśli stosowane są z rozsądkiem, są skuteczne i nieszkodliwe.

    Okłady na klatkę piersiową

    Gruby ręcznik bawełniany lub tetrowe pieluchy zanurzamy w ciepłej wodzie i wyciskamy. Okład należy następnie rozprostować i ułożyć na suchym ręczniku o identycznych wymiarach, położyć na nim dziecko, zawinąć, lekko przykryć i pozostawić tak przez 10–15 minut. Po tym okresie zabieg należy powtórzyć.

    Kąpiel ochładzająca

    Dziecko umieszcza się w wannie pełnej wody o temperaturze o 1oC niższej niż temperatura ciała. Następnie przez dopuszczanie zimnej wody temperaturę kąpieli obniża się do 32–30oC. Jest to metoda bardzo skuteczna, obciąża jednak znacznie układ krążenia i dlatego powinna być stosowana tylko wtedy gdy zawiodą inne sposoby a układ krążenia chorego jest stabilny.

    ALARM GORĄCZKOWY

    Należy pilnie wezwać lekarza, gdy:

    U niemowlęcia poniżej 6 m-ca życia pojawi się wysoka gorączka
    Jeśli u dziecka powyżej 1 roku wysoka gorączka utrzymuje się przez 1-2 dni.
    Jeśli gorączka przekroczy 40°C i nie spada mimo zastosowania leków przeciwgorączkowych.
    Gdy wystąpiły drgawki gorączkowe.
    Gdy dziecko z gorączką nie może przechylić głowy do przodu (sztywność karku).
    Jeśli dziecko z wysoka gorączką nie chce wypijać wystarczającej ilości napojów.
    Gdy dziecko ma silne bóle.
    Czego oczekiwać od wezwanego lekarza?
    Lekarz powinien dokładnie zbadać dziecko, aby znaleźć przyczynę gorączki. Może się okazać się konieczne pobranie wymazu z gardła lub wykonanie badania krwi i moczu dziecka. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki przeciwzapalne i przeciwbólowe obniżające gorączkę i łagodzące objawy jej towarzyszące. Jeśli stwierdzi, że doszło do infekcji bakteryjnej może przepisać antybiotyki.

    Zasada leczenia choroby wywołującej gorączkę
    Częste są specyficzne choroby infekcyjne niemowląt i małych dzieci wywołujące gorączkę i inne objawy. (wymieniliśmy je na wstępie) Wykrycie choroby będącej przyczyną gorączki i odpowiednie jej leczenie prowadzi zwykle do normalizacji temperatury. Takie podejście oznacza zasadę jednoczesnego leczenia choroby wywołującej gorączkę i objawów gorączki.





    oprac. mgr Edward Ozga-Michalski


  3. #3
    mekeke
    Nowicjusz
    gorączka to jeszcze nic złego, jeżeli nie przejdzie po trzech dniach wtedy trzeba isc do lekarza. są domowe sposoby jak walczyc z goraczka, mozna znalezc je w interenecie np tu

    xxx
    pkt 8 regulaminu


  4. #4
    PrzemusinaMamina
    Super Moderator
    Moje dziecko goraczkuje od kilku dni

    Bylam wczoraj u pediatry i badanie niestety nic nie wykazalo

    Gardelko normalne, na oskrzelach nic nie ma :->


    Prawdopodobnie wychodza kly , ale czy to mozliwe zeby od zebow temp wzrastala momentami do ponad 38




    Mamy podawac Ibum co 8 godz, w miedzyczasie, jezli temp wzosnie mozna podawac Paracetamol


  5. #5
    kasiulek33
    Olimp
    Cytat PrzemusinaMamina :
    ale czy to mozliwe zeby od zebow temp wzrastala momentami do ponad 38
    wiesz co moja pediatra twierdzi ze tak, jedynie goraczka ponad 39 nie jest od zebow .
    Czasami jest tez tak ze przy wirusie najpierw jest goraczka a dopiero pozniej sie choroba rozwija, czego oczywiscie wam nie zycze .


  6. #6
    moan
    Guest
    ale czy to mozliwe zeby od zebow temp wzrastala momentami do ponad 38




    Mamy podawac Ibum co 8 godz, w miedzyczasie, jezli temp wzosnie mozna podawac Paracetamol
    i slusznie,zreszta 38 st to zadna goraczka u dzieci,bo
    ich norma jest...37,5 ale 39 to juz sporo, a leczenie jak
    powiedziala pediatra No i jak najbardziej..od zebow :->


  7. #7
    PrzemusinaMamina
    Super Moderator
    Cytat kasiulek33 :
    Czasami jest tez tak ze przy wirusie najpierw jest goraczka a dopiero pozniej sie choroba rozwija, czego oczywiscie wam nie zycze .
    ale mysle ze juz by sie cos rozwinelo z tego, to trwa juz ponad tydzien

    taka goraczka pojawia sie np w nocy, potem spokoj, po podaniu Ibumu spada i juz nie wzrasta w ciagu dnia, az do nast nocy


    Wczoraj jednak juz caly dzien mial goraczke i po podaniu Ibumu po 2 godz wzrosla
    a wieczorem to nawet do 38,6 ale zaraz zaczal dzialac Ibum i spadla


    Dostalismy skierowanie na badanie moczu, bo podobno bakterie w moczu nie daja innych objawow jak goraczka


    Ale neistety Przemus zrobil kupke na woreczek i siuski z nocy poooszlyyyy


  8. #8
    moan
    Guest
    sprobuj z Nurofenem w syropie


  9. #9
    PrzemusinaMamina
    Super Moderator
    Cytat joannaz :
    sprobuj z Nurofenem w syropie
    no ale to przeciez to samo co Ibum


  10. #10
    moan
    Guest
    Cytat PrzemusinaMamina :
    to przeciez to samo co Ibum
    Paracetamol w tabl. i Panadol tez niby to samo,
    a...paracetamol zero dzialania a panadol dziala(na mnie)
    od razu na Wojtka tez ibum nie dzialal,
    Nurofen od razu Musisz sama sprawdzic,jak z wieloma rzeczami:
    trzeba testowac na swoim dziecku


+ Odpowiedz na ten temat
Strona 1 z 2 1 2 OstatniOstatni

Tagi dla tego tematu