+ Odpowiedz na ten temat
Strona 1 z 6 1 2 3 4 5 ... OstatniOstatni
Pokaż wyniki od 1 do 10 z 53

Urodzę przez cesarskie cięcie

  1. #1
    Lauretta
    Domownik

    Arrow Urodzę przez cesarskie cięcie

    Advertisement



    Taka decyzja często podejmowana jest przez lekarzy niemal w ostatniej chwili. Jeśli zapadła wcześniej, masz czas, by się przygotować. Przeczytaj rady doświadczonej położnej.

    Cięcia cesarskie dzięki rozwojowi medycyny stają się coraz bezpieczniejsze. Mimo to pozostają nienaturalnym i bardziej ryzykownym sposobem porodu. To operacja z otwarciem jamy brzusznej, wiążąca się m.in. z ryzykiem powikłań po znieczuleniu, krwotoku, zakażenia, uszkodzenia narządów wewnętrznych, np. pęcherza moczowego, czy problemów z karmieniem piersią. Dlatego cesarskie cięcie powinno być wykonywane jedynie wtedy, gdy istnieją ku temu wskazania. A są to między innymi:

    * niewłaściwa budowa miednicy i nieprawidłowe rozwieranie się szyjki macicy,
    * przebyte poprzednio cięcia cesarskie lub operacje na macicy,
    * schorzenia wpływające na przebieg ciąży, np. ciężkie zatrucie ciążowe,
    * choroby przed ciążą, np. oczu,
    * nieprawidłowe położenie dziecka lub jego zagrożenie niedotlenieniem lub zakażeniem,
    * bardzo duże dziecko.



    Tuż przed operacją

    Do cesarskiego cięcia będziesz się musiała przygotowywać: przebrać się w szpitalną koszulę, zdjąć ozdoby (kolczyki, łańcuszki, zegarek), otrzymasz nawadniającą kroplówkę, do pęcherza moczowego zostanie Ci założony cewnik (w znieczuleniu miejscowym), aby podczas trwania operacji lekarze kontrolowali wydalanie moczu. Poza tym ewentualnie, na zlecenie lekarza, otrzymasz profilaktycznie antybiotyk. Konieczny jest jeszcze jeden dość nieprzyjemny zabieg – golenie okolicy wzgórka łonowego. Potem zostaniesz przewieziona na blok operacyjny.


    Czas na znieczulenie

    Bardzo często rodząca bardziej boi się znieczulenia „w kręgosłup” niż samego cięcia cesarskiego. Nie musisz się go obawiać – nie będzie bolało. Podanie znieczulenia odczujesz jako lodowaty chłód i drętwienie części ciała. Potem wszelkie odczucia z podbrzusza będą przytłumione. Jeśli bałaś się bólu, od razu poczujesz ulgę.
    Znieczulenia przewodowe (podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe) rutynowo stosuje się na całym świecie. Są to obecnie najbardziej skuteczne i najbezpieczniejsze sposoby znieczulenia cięć cesarskich. Ich główną zaletą jest to, że:

    * nie ma potrzeby „usypiania” rodzącej kobiety,
    * istnieje mniejsze ryzyko zachłyśnięcia się kwaśną treścią żołądka,
    * kobieta cały czas oddycha sama, jest przytomna, może rozmawiać z lekarzem lub mężem,
    * mama może zobaczyć i przytulić swoje dziecko bezpośrednio po jego urodzeniu,
    * tuż po cięciu może nakarmić swojego maluszka.

    Najczęstsze powikłanie po takiej formie znieczulenia, które na szczęście i tak występuje rzadko, to dość silny ból głowy.


    Tuż po operacji


    Zostaniesz przewieziona na oddział pooperacyjny. Jeśli miałaś robione cięcie cesarskie w znieczuleniu przewodowym, a dziecko urodziło się w dobrym stanie, powinnaś jak najszybciej dostać maleństwo do pierwszego karmienia (do dwóch godzin po porodzie noworodek ma najintensywniejszy odruch ssania). Przyśpieszy to uruchomienie procesu laktacji i da dziecku pierwszą „szczepionkę” odpornościową.
    Ważne jest także, by skóra maluszka była skolonizowana bakteriami ze Twojej skóry. Zmniejszy to zagrożenie zakażeniem „obcymi” drobnoustrojami. Dlatego po cięciu, tak samo jak po porodzie drogami natury, ważny jest jak najwcześniejszy i przynajmniej półgodzinny kontakt „skóra do skóry”.Cewnik z pęcherza moczowego zostanie Ci wyjęty w ciągu pierwszych kilku godzin po operacji. Po około ośmiu godzinach, z pomocą położnej, powinnaś wstać, wziąć prysznic i pójść do toalety. Aby ułatwić to pierwsze podniesienie się z łóżka, dodatkowo otrzymasz leki przeciwbólowe. W pierwszej dobie po cięciu cesarskim będą Ci podawane kroplówki nawadniające. W drugiej dobie, jeśli lekarz stwierdzi dobrą perystaltykę jelit, dostaniesz pierwszy posiłek – płyny, kleiki. W kolejnych dobach będziesz na diecie lekkostrawnej.
    Na ranę pooperacyjną zostanie Ci założony jałowy opatrunek, który trzeba zmienić po dwóch dobach. Jeśli przypadkiem zamoczy się, np. podczas kąpieli, powinien być zmieniony wcześniej. Później robi się to mniej więcej co 24 godziny, a po czterech dniach zdejmuje go całkowicie. Szwy zostaną usunięte mniej więcej w ósmej dobie.



    info ---
    Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się



    Ostatnio edytowane przez AngelEyes ; 03-24-2010 o 08:41

  2. #2
    lunarsa
    Znawca Forum
    Lauretta, super info
    mnie prawdopodobnie będzie czekałą planowa cesarka i szczerze mówiąc trochę się jej boję...dobrze wiedzieć jak to wygląda krok po kroku


  3. #3
    Lauretta
    Domownik
    lunarsa, ja właśnie miałam planowane CC..
    Też podobnie jak Ty czułam potworny strach i obawę przed nieznanym
    Jednak szczerze mówiąc nie było tak strasznie jak myślałam że będzie
    Sam zabieg to pryszcz..Znieczulenie w kręgosłup naprawdę nic nie boli..
    Wiadomo że każda z nas odczuwa inaczej, ale z własnego doświadczenia powiem że CC nie jest takie straszne...
    Ten ból a raczej ciągnięcie rany po cięciu daje sie spokojnie wytrzymać..

    A jeśli miałabyś jeszcze jakieś pytania to służę odpowiedzią


  4. #4
    lunarsa
    Znawca Forum
    Lauretta, dzięki za info, pozwolę sobie dorzucić jeszcze od siebie info wyszperane w necie

    Cesarskie cięcie

    Nie zawsze poród siłami natury jest możliwy. Są sytuacje, gdy ciążę trzeba rozwiązać operacyjnie, tzn. przez cięcie cesarskie.

    Cięcie cesarskie polega na urodzeniu dziecka i łożyska poprzez: cięcie cesarskie brzuszne, klasyczne lub pochwowe.

    Wykonuje się je w szczególnych przypadkach, ratując często życie dziecka i zdrowie rodzącej. Trzeba zawsze pamiętać, że każda operacja pociąga ze sobą ryzyko i z tego wzgledu cięcie cesarskie wymaga ścisłych wskazań. Zdarza się, że kobiety już w trakcie ciąży wiedzą, iż poród siłami natury jest niemożliwy.

    Dotyczy to najczęściej niektórych schorzeń matki, np:

    - dużego stopnia krótkowzroczności (wymagana jest wtedy konsultacja okulistyczna i dokładna ocena dna oka);
    - niestosunek główkowo-miedniczy (miednica ścieśniona),
    - nieprawidłowego położenia i ułożenie płodu (np. położenie poprzeczne, czasem położenie miednicowe u pierwiastek);
    - poważnych nieprawidłowości w budowie miednicy u kobiety (uwarunkowane jest to niekiedy również wielkością dziecka);
    - ciężki stan zatrucia ciążowego, rzucawka,
    - czasem nadciśnienia tętniczego uwarunkowanego ciążą (nie poddającego się leczeniu, zwłaszcza przy niedojrzałej szyjce macicy);
    - przedwczesne odklejenie łożyska prawidłowo usadowionego,
    - łożyska przodującego centralnie (tzn. zakrywającego ujście wewnętrzne szyjki macicy i będące przyczyną krwawienia, najczęściej o dużym nasileniu);
    - słaba akcja skurczowa macicy i przedłużony poród,
    - osłabienie ściany macicy z uwagi na guzy lub uprzednie zabiegi chirurgiczne na macicy (cięcie cesarskie- często istnieje próba porodu siłami natury, ale w pełnej gotowości operacyjnej, wyłuszczenie mięśniaków),
    - guzy zamykające kanał rodny,
    - inne schorzenia ogólnoustrojowe matki, stanowiące przeciwwskazanie dla wysiłku porodowego.

    Wskazaniem do cięcia cesarskiego z uwagi na płód są:

    - położenie podłużne miednicowe u pierwiastek,
    - konieczność wcześniejszego rozwiązania w przypadku konfliktu serologicznego lub cukrzycy matki,
    - wypadnięcie pępowiny,
    - zagrażająca zamartwica wewnątrzmaciczna płodu,

    Wykonanie cięcia cesarskiego bez wyraźnych wskazań jest błędem sztuki lekarskiej.

    Cięcie cesarskie brzuszne
    Polega na otwarciu jamy brzusznej w dolnej linii środkowej ciała. Nacina się otrzewną w dolnym biernym, cienkościennym odcinku macicy (cięcie nadszyjkowe), następnie otwiera się poprzecznie wiązki mięśnia macicznego i wydobywa płód, a potem łożysko. Zeszywa się dwuwarstwowo błonę mięśniową macicy i pokrywa ją otrzewną, nastepnie zeszywa się powłoki brzuszne.

    Cięcie cesarskie klasyczne
    Polega na podłużnym przecięciu trzonu macicy. Biorąc pod uwage fakt, iż istnieje zwiększone niebezpieczeństwo zapalenia otrzewnej i małą wytrzymałość blizny. Zabieg ten wykonywany jest jedynie w przypadku konieczności następowego usunięcia macicy.

    Cięcie cesarskie pochwowe
    Wykonuje się po łukowatym nacięciu przedniej ściany pochwy, odsunięciu pęcherza i rozcięciu przedniej ściany szyjki aż do ujścia zewnętrznego macicy. Nie może być stosowane w miednicach ścieśnionych i w przypadkach, gdy wskazaniem jest dobro dziecka.

    Trudna sytuacja następuje gdy matka jest przygotowana na poród siłami natury. Dzieje się tak zazwyczaj gdy lekarz po badaniu stwierdził, iż ciąża przebiega prawidłowo i nie przewidział żadnych komplikacji. Często dopiero w trakcie porodu okazuje się, że nie pzrebiega on prawidłowo np. pojawiają się zaburzenia w akcji serca dziecka, Zdarza się również, że mimo prawidłowej akcji skurczowej szyjka się nie rozwiera, główka nie zstępuje w głąb kanału rodnego, a czasem akcja skurczowa ustaje lub jest osłabiona. Wraz z przedłużaniem się porodu może istnieć konieczność jego operacyjnego ukończenia. Dlatego ważna jest świadomość tych sytuacji, aby łatwiej je zaakceptować.


    Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się



    CESARCKIE CIĘCIE W PYTANIACH


    Spodziewasz się dziecka albo je planujesz? Może będziesz musiała je urodzić przez cesarskie cięcie. W Polsce rodzi tak co 10 kobieta.


    1. Co to jest?


    To zabieg chirurgiczny, który polega na rozcięciu powłok brzusznych oraz macicy i wyjęciu dziecka. Zazwyczaj wykonuje się go, gdy naturalny poród jest niemożliwy. Gdy zabieg jest planowany, przeprowadza się go w znieczuleniu (zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo). Jeśli wykonuje się go awaryjnie, znieczula się ogólnie (narkoza).

    2. Dlaczego cięcie nazywa się cesarskim?

    Przez długi czas myślano, że cesarskie cięcie zawdzięcza nazwę Juliuszowi Cezarowi, który podobno urodził się w ten sposób. Nazwa jednak wzięła się od prawa, które ustanowił, gdy został władcą Rzymu. Dopuszczało ono wydobywanie dzieci z brzucha tą metodą. Prawo nazwano "cesarea", czyli prawo cesarskie.

    3. Jak przebiega?

    Nacina się powłoki brzuszne poziomo nad linią włosów łonowych na długości 10?15 cm. Potem zazwyczaj podłużnie nacina się macicę i wydobywa dziecko wraz z łożyskiem. Po tym zabiegu zszywa się macicę i powłoki. Cała operacja trwa około godziny.

    4. Kiedy się je robi?

    Wskazaniem do cesarskiego cięcia jest: zbyt wąska miednica kobiety (ryzyko zablokowania dziecka podczas porodu); poważna wada serca matki (może ono nie podołać wysiłkowi podczas porodu i przestać pracować); silna krótkowzroczność matki (istnieje ryzyko utraty wzroku, jeśli odklei się siatkówka w oku); padaczka albo cukrzyca (te choroby grożą komplikacjami w czasie porodu); nieprawidłowe ułożenie dziecka albo to, że jest ono bardzo duże (może się zaklinować w miednicy); oczekiwanie wieloraczków (w czasie porodu naturalnego dzieci mogą się udusić, jeśli za długo czekają na wyjście z brzucha). Często robi się je kobietom, które pierwszy raz rodzą około czterdziestki i mają ku temu wskazania medyczne.

    5. Czy można przytulić dziecko po porodzie?

    To zależy od rodzaju znieczulenia. Gdy było miejscowe, jak najbardziej (tylko ostrożnie, żeby nie urazić rany na brzuchu).

    6. Czy można karmić piersią po cesarskim cięciu?

    Nie od razu. Po narkozie, pierwszy raz można karmić dziecko dopiero po upływie pięciu-sześciu godzin (gdy znieczulenie całkowicie przestanie działać). Natomiast po znieczuleniu zewnątrzoponowym, już po godzinie. W mleku mogą się znajdować jeszcze niewielkie ilości środków przeciwbólowych i antybiotyków podawane po cesarskim cięciu, ale nie zaszkodzą one maluchowi.

    7. Jak karmić piersią?

    Z powodu rany na brzuchu po cesarskim cięciu nie da się karmić, jak po zwykłym porodzie. Trzeba trzymać dziecko w specjalny sposób, najlepiej pod pachą. Siada się na łóżku, a z boku na grubej poduszce kładzie się dziecko. Jego nóżki powinny leżeć pod pachą mamy, zaś główka przy jej piersi. Podczas karmienia podpiera się plecki i główkę malucha. W ten sposób brzuch mamy jest bezpieczny.

    8. Jak długo wraca się do formy sprzed porodu?

    Około trzech-czterech miesięcy. Pierwsze dwa dni po zabiegu trzeba leżeć w łóżku, gdyż rana po cięciu jest jeszcze świeża i trzeba dać jej szansę na zagojenie. Przez dwa miesiące nie wolno dźwigać i przemęczać się. W przeciwnym razie, nie dość, że rana na brzuchu będzie boleć, to w bliźnie rany może powstać przepuklina. Widać ją zwłaszcza w pozycji stojącej: wtedy daje się zauważyć wybrzuszenie, a rana boli. Przepukliny nie wolno bagatelizować, gdyż może prowadzić do bardzo poważnych powikłań (ze śmiercią włącznie).

    9. Jak pielęgnować ranę na brzuchu?

    Przez pierwsze cztery-osiem dni będzie ją chronił opatrunek. Nie należy go zdejmować ani moczyć wodą. Dopóki nie zostaną zdjęte szwy, lepiej nie brać prysznica i nie kąpać się w wannie. Można się myć wilgotną gąbką, omijając ranę. Po zdjęciu szwów dobrze jest nosić przez dwa-trzy tygodnie obszerne rzeczy i majtki, które zakrywają cały brzuch.

    10. Słyszałam, że można urodzić przez cesarskie cięcie na życzenie; czy to prawda?

    W Polsce takie porody przeprowadza się tylko w prywatnych klinikach ginekologicznych (koszt 2-4 tys. zł). W państwowym szpitalu o wykonaniu takiego zabiegu decyduje lekarz, a nie ty (koszt pokrywa bowiem Narodowy Fundusz Zdrowia).

    11. Czy cesarskie cięcie jest bezpieczne?

    Tak, chociaż jak przy każdym zabiegu chirurgicznym (a takim jest cesarskie cięcie) istnieje ryzyko: może dojść do zagrażającego życiu krwotoku (0,3%) albo do zakażenia bakteryjnego (7%). To przydarza się najczęściej kobietom, których poród bardzo się przedłużał, i takim, którym dużo wcześniej odeszły wody płodowe. Ze względu na te powikłania, po cesarskim cięciu podawane są antybiotyki. Istnieje też niebezpieczeństwo, że dziecko urodzi się "przytłumione" od leków przeciwbólowych albo może zostać zranione podczas przecinania macicy (ok. 3%).

    12. Czy następne dziecko też trzeba urodzić przez cesarskie cięcie?

    O tym zdecyduje lekarz. Zależy to od tego, jakie były wskazania do poprzedniego porodu operacyjnego. Jeżeli zdecydowały o nim np. wąska miednica, poważne choroby oraz wady serca i oczu, to najpewniej kolejny poród będzie taki sam. W innych wypadkach istnieją duże szanse na poród naturalny.

    13. Ile dzieci mogę w ten sposób urodzić?

    Lekarze zalecają kobietom, by przez cesarskie cięcie nie rodziły więcej niż troje?czworo dzieci. Przy każdym kolejnym cięciu rośnie ryzyko rozejścia się blizny w mięśniu macicy oraz uszkodzenia pęcherza moczowego w trakcie zabiegu. Rekordzistką jest Kristine House ze Stanów Zjednoczonych, która drogą cesarskich cięć urodziła aż 11 dzieci.

    14. Kiedy po cięciu mogę zajść w następną ciążę?

    Zazwyczaj na zajście w kolejną ciążę możesz się zdecydować pół roku później. Blizna pooperacyjna powinna być już mocna i nie grozi, że pęknie. Jednak przed zajściem w następną ciążę skonsultuj się z lekarzem.

    15. Kiedy będę mogła znowu się kochać?

    Jeżeli blizna już cię nie boli, możesz się kochać po miesiącu od porodu. Twoja pochwa nie jest rozciągnięta, bo nie przeszła przez nią główka dziecka, i masz szansę odczuwać większą przyjemność z seksu niż kobieta, która rodziła siłami natury. Najwygodniej będzie ci z początku kochać się, leżąc na boku.

    Samo Zdrowie 05. 2001
    Ewa Basińska
    konsultacja dr n. med. Andrzej Micuła, ginekolog


    Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się

    [ Dodano: Pon Lut 12, 2007 15:08 ]
    Jeszcze dodatek o znieczuleniu stosowanym w cesarskim cięciu


    Cięcie cesarskie w znieczuleniu zewnątrzoponowym.

    Jest jedną z kilku możliwości znieczulenia kobiety zakwalifikowanej do cięcia cesarskiego. Mamy tutaj zasadniczo kilka opcji:

    Znieczulenie zew.oponowe do cięcia cesarskiego jest kontynuacją znieczulenia zew.oponowego założonego wcześniej do porodu naturalnego
    – „dołem”. Poród dołem z jakiś przyczyn nie mógł dojść do skutku – założony cewnik zewnątrzoponowy służy do przeprowadzenia znieczulenia do cięcia cesarskiego.

    Rozwiązanie ciąży planowano od samego początku w drodze cięcia cesarskiego – przed cięciem cesarskim zostaje założone znieczulenie zew.oponowe.

    Znieczulenie zew.oponowe jest jednym ze składników tzw. CSE 9znieczulenia kombinowanego: podpajęczynówkowo-zewnątrzoponowego). Przed cięciem cesarskim zakłada się znieczuleni podpajęczynówkowe i zaraz po nim wprowadza się pacjentce cewnik zew. oponowy. Cięcie przeprowadza się w znieczuleniu. podpajeczynówkowym, natomiast cewnik zew. oponowy wykorzystuje się do podawania dodatkowych leków w trakcie cięcia oraz do zwalczania bólu w okresie pooperacyjnym, po wykonanym cieciu cesarskim.

    Zasadniczą zaletą cięcia cesarskiego w znieczuleniu zewnątrzoponowym jest pełna kontrola nad bólem po zakończonym zabiegu - leczenie przeciwbólowe może być prowadzone po cięciu dowolnie długo, stosownie do stanu pacjentki.


    Znieczulenie ogólne do cięcia cesarskiego.

    Obecnie wykonywane jest jedynie z przyczyn nagłych, tj. w przypadkach bezpośrednio zagrażających życiu matki lub dziecka, kiedy nie ma czasu na wykonanie znieczulenia miejscowego, tj. podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego.
    Niesie ze sobą duże ryzyko powikłań. Częstość powikłań znieczulenia ogólnego do cięcia cesarskiego jest zdecydowanie większa, niż w znieczuleniach ogólnych w innych działach medycyny, np. w chirurgii czy ortopedii.

    Technika wykonania znieczulenia ogólnego do cięcia cesarskiego nie różni się specjalnie od typowego znieczulenia ogólnego. Bezpośrednio przed znieczuleniem matka otrzymuje do wypicia 30 ml gorzkiego płynu, którego zadaniem jest zobojętnienie treści żołądkowej.

    Dlaczego znieczulenie ogólne jest przeciwwskazane dla wykonania cięcia cesarskiego?

    Znieczulenie ogólne do cięcia cesarskiego niesie ze sobą szereg groźnych powikłań dla matki i dziecka. Są to:

    * Groźba niedotlenienia płodu podczas wprowadzania matki w stan uśpienia.

    * Ryzyko nie zaintubowania położnicy – zmiany hormonalne u kobiety w ciąży powodują obrzęk tkanek miękkich gardła, podniebienia, wejścia do krtani, co może uniemożliwić zaintubowanie pacjentki. Częstotliwość występowania trudnej intubacji wynosi u pacjentek w ciąży 1:300, zaś w innych działach medycyny tylko 1:2230 przypadków (Larsen „Anestezjologia” Urban i Partner, Wrocław1996, str. 625 (zobacz: intubacja). Z niebezpieczeństwem nie zainutbowania przez anestezjologa pacjentki bezpośrednio wiąże się:

    * Spore ryzyko nie utrzymania przez anestezjologa drożności dróg oddechowych matki podczas wprowadzanie jej w stan uśpienia. Prowadzi to do niedotlenienia matki. Z krytycznym niedotlenieniem związanych jest 14% zgonów matek podczas cięcia cesarskiego w znieczuleniu ogólnym (Gerard W. Ostheimer "Anestezjologia w położnictwie" Warszawa 1994, PZWL, str. 235) oraz:

    * Bardzo duże ryzyko zachłyśnięcia się matki własną treścią żołądkową. Zachłyśnięcie się matki treścią żołądkową (czyli przedostanie się treści żołądkowej do płuc) prowadzi do bardzo ciężkiego zapalenia płuc, które w 10% przypadków (związanych ze znieczuleniem ogólnym) kończy się śmiercią matki. (Gerard W. Ostheimer "Anestezjologia w położnictwie" Warszawa 1994, PZWL, str. 235)

    * Znieczulenie ogólne nie umożliwia wytworzenia szybkiej więzi psychicznej pomiędzy matką a dzieckiem po wykonanym cięciu. Matka musi wcześniej ulec wybudzeniu po znieczuleniu ogólnym. Wybudzanie trwa ok. 2-3 godzin.


    Znieczulenie podpajęczynówkowe do cięcia cesarskiego.

    Jest to rutynowo stosowany, najbardziej skuteczny i najbezpieczniejszy sposób znieczulenia przy planowym cięciu cesarskim, stosowany powszechnie na całym świecie.. Przebieg i wykonanie znieczulenia – patrz tutaj. Jeszcze raz podkreślam: podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe znieczulenie cięcia cesarskiego jest najbardziej bezpiecznym rodzajem znieczulenia do tego zabiegu.


    Zalety znieczulenia podpajęczynówkowego w porównaniu ze znieczuleniem ogólnym (narkozą):

    * Nie ma możliwości zachłyśnięcia się pacjentki własną, kwaśną treścią żołądkową.

    * Znieczulenie takie polepsza, a na pewno nie pogarsza (przy odpowiednim prowadzeniu) parametry przepływu krwi przez łożysko i macicę. Znieczulenie ogólne takie parametry pogarsza.

    * Anestezjolog nie musi intubować pacjentki, co jest w przypadku kobiety w ciąży trudne i niebezpieczne.

    * Pacjentka przez cały czas oddycha samodzielnie, a nie przy pomocy aparatu do znieczulenia – ogranicza to możliwość niedotlenienia dziecka.

    * Pacjentka jest cały czas przytomna w czasie zabiegu – może rozmawiać z anestezjologiem lub pielęgniarką, może zobaczyć i przytulić swoje dziecko zaraz po jego urodzeniu.

    * Przez ok. 4h po zakończeniu cięcia pacjentka nie będzie odczuwać żadnego bólu, co decyduje o większym komforcie takiego znieczulenia w porównaniu ze znieczuleniem ogólnym do cięcia cesarskiego.

    * W porównaniu ze znieczuleniem ogólnym pacjentka lepiej czuje się po znieczuleniu podpajęczynówkowym:

    * Nie ma mdłości i wymiotów.

    * Jest w lepszym stanie psychicznym.

    * Od razu po powrocie na salę pobytowa może zobaczyć i zacząć karmić swoje dziecko.

    * Układ pokarmowy szybciej podejmuje swoją funkcję – w rezultacie pacjentka może szybciej zjeść pierwszy posiłek po zabiegu.


    Najczęstsze pytania:

    * Czy po znieczuleniu podpajęczynówkowym będę mogą karmić dziecko piersią?

    Tak. Leki stosowane do znieczuleni podpajęczynówkowego nie przechodzą do mleka matki. Jedyną niedogodność może stanowić konieczność utrzymania pozycji poziomej i nie podnoszenia głowy, jednak karmienie dziecka jest możliwe.

    * Czy stan dziecka po znieczuleniu podpajęczynówkowym jest gorszy, niż po znieczuleniu ogólnym?

    Nie, stan dzieci jest lepszy, albo taki sam, jak urodzonych w znieczuleniu ogólnym

    * Czy podawane leki do znieczulenia podpajęczynówkowego działają w niebezpieczny sposób na stan mojego dziecka?

    W porównaniu ze znieczuleniem ogólnym, działanie leków podawanych do znieczulenia podpajęczynówkowego jest minimalne, pod warunkiem, że cały czas jest prowadzony odpowiedni nadzór anestezjologiczny nad pacjentką.

    * Jak długo będę musiała leżeć na płasko po znieczuleniu podpajęczynówkowym?

    Leżenie na płasko zapobiega powstawaniu bólów głowy. Czas, w którym pacjentka powinna leżeć na płasko jest różny w różnych ośrodkach, ale przeciętnie jest to około 6 godzin po cięciu. Niektórzy anestezjolodzy, w tym autor serwisu, pozwalają przyjmować pacjentkom po znieczuleniu podpajęczynówkowym dowolną pozycję. Za to z pewnością nie należy przyginać głowy do klatki piersiowej i wykonywać skłonów do przodu, a zwłaszcza podnosić jakichkolwiekk ciężarów.

    * Jak długo nie będę odczuwać bólu w miejscu nacięcia powłok brzucha?

    Okres ten jest bardzo zróżnicowany i wynosi w zależności od zastosowanych leków i indywidualnych zmiennych od jednej do 6 godzin. Przeciętny okres bezbolesności po cięciu cesarskim w znieczuleniu podpajęczynówkowym wynosi ok. 3 godzin.

    * Słyszałam, że po znieczuleniu dolędźwiowym często zdarzają się bóle głowy, tzw. bóle popunkcyjne?

    Pogląd ten jest tylko częściowo prawdziwy. Nie zdarzają się znowu aż tak często – odsetek ten wynosi ok. 6 % wszystkich znieczuleń podpajęczynówkowych. Można im zapobiegać przez pozostawanie w pozycji leżącej z nisko i płasko ułożoną głową. Nie każdy ból głowy jest związany z wykonanym znieczuleniem. Jego przyczyną może być także duże obciążenie emocjonalne matki albo nawet zwykłe niedocukrzenie krwi. Położnica zakwalifikowana do cięcia w trybie planowym nie je (w najlepszym razie) od 6 godzin. Bóle głowy mogły także zdarzać się w przeszłości.


    Przeciwwskazania do wykonania znieczulenia podpajęczynówkowego:

    * Wszystkie stany nagłego zagrożenia życia matki lub płodu, których nagłość nie pozwala na wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego.

    * Wszystkie stany, które wiążą się ze spadkiem ciśnienia krwi matki – znieczulenie podpajęczynówkowe mogłoby niebezpiecznie pogłębić istniejący spadek ciśnienia krwi.

    * Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

    * Posocznica – tzn. zakażenie krwi.

    * Zakażenie miejsca, w którym będzie wykonywane nakłucie skóry.

    * Choroby krwi powodujące jej przedłużone krzepnięcie.

    * Choroby centralnego układu nerwowego.

    * Duże krwawienie (krwotok).

    Porównanie znieczulenia podpajęczynówkowego i zew. oponowego do cięcia cesarskiego - TABELA

    Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się

    Znieczulenie miejscowe a znieczulenie ogólne do cięcia cesarskiego – porównanie - TABELA

    Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się


  5. #5
    Ela
    Mamuśka
    Wskazania do cięcia cesarskiego - wzrastająca częstość wykonywania tego zabiegu.
    opublikowano: 2007-01-25

    Cieciem cesarskim nazywamy operację stosowaną w celu ochrony zarówno matki, jak i płodu przed przewidywanymi powikłaniami porodu drogami natury. Ukończenie ciąży lub porodu przez ciecie cesarskie polega na chirurgicznym otwarciu powłok brzusznych i macicy oraz wydobyciu płodu.

    Dzięki postępowi jaki dokonał się w położnictwie i w innych dziedzinach medycyny oraz sprawności organizacyjnej jednostek położniczych sprawiły, że umieralność zarówno matki jak i dziecka związana z cięciem cesarskim jest stosunkowo niewielka. Rozwój krwiolecznictwa, anestezjologii, antybiotykoterapii oraz techniki medycznej sprawił, że w ostatnich latach cięcie cesarskie wykonuje się z coraz szerszych wskazań.

    Nie można, jednak zapominać o tym, że ryzyko powikłań związane z cięciem cesarskim jest w dalszym ciągu wielokrotnie większe w porównaniu z porodem siłami natury. W związku z ryzykiem wystąpienia powikłań jak w przypadku każdej innej operacji decyzja o cieciu cesarskim powinna być bardzo dokładnie przemyślana i podjęta w oparciu o konkretne wskazania.

    Wybór sposobu ukończenia ciąży musi być oparty przede wszystkim o doświadczenie, dokładną analizę przebiegu ciąży i porodu oraz aktualną ocenę sytuacji położniczej. Mianem „wskazania do operacji” określamy celowość działania, jego uzasadnienie, nie należy zaś rozumieć wskazań, jako zbioru sztywnych nakazów i zakazów ograniczających swobodę wyboru metody postępowania dla indywidualnego przypadku. Dawne podziały na wskazania: absolutne, względne, trudności położnicze itp. są zbyt sztywne i schematyczne. We współczesnym położnictwie wprowadzono takie terminy jak:

    wskazania prewencyjne,
    wskazania profilaktyczne,
    wskazania elektywne
    Można wyróżnić trzy grupy wskazań do prewencyjnego cięcia cesarskiego:

    wskazania prewencyjne bez objawów zagrożenia płodu, do których należą ryzyko anamnestyczne, zaburzenia mechanizmu porodowego, zaburzenia czynnościowe.
    wskazania prewencyjne z objawami rozpoczynającego się zagrożenia płodu: przewlekłe, ostre i podostre.
    bezzwłoczne cięcie cesarskie (wskazania życiowe) z powodu ciężkiego zagrożenia płodu rozpoznanego np. na podstawie zmian w zapisie USG, KTG czy objawów kwasicy.
    Wskazania do cięcia cesarskiego można podzielić na kilka sposobów - jednym z nich jest podział na wskazania matczyne oraz płodowe. Należy jednak pamiętać, że matka i płód stanowią pewną całość i najczęściej wskazania te często są wspólne. Wykorzystując ten podział możemy wyróżnić:

    Wskazania ze strony matki. Przykłady to nieprawidłowa budowa miednicy, stan po cięciu cesarskim sposobem klasycznym, wyłuszczeniu mięśniaków, operacji Strassmanna, zagrażające pęknięcie macicy, stan przedrzucawkowy, niektóre choroby matki, obciążony wywiad położniczy.
    Wskazania ze strony płodu. Należą do nich zagrażająca zamartwica wewnątrzmaciczna płodu, wypadnięcie pępowiny, przedłużanie się porodu, nieprawidłowe położenia i ułożenia płodu, niewspółmierność porodowa, łożysko przodujące, przedwczesne odklejenie prawidłowo usadowionego łożyska.
    Liczne opracowania dotyczące wskazań do cięcia cesarskiego wyłaniają te najczęściej występujące i tak przyczynę 85% wykonywanych operacji stanowią:

    objawy zagrożenia płodu,
    brak postępu poród,
    nieprawidłowe położenie płodu – miednicowe lub poprzeczne,
    nieudana próba porodu po uprzednim cięciu cesarskim,
    łożysko przodujące i przedwczesne oddzielenie łożyska.
    W ostatnich latach, szczególnie w uprzemysłowionych krajach Europy Zachodniej, nastąpił wzrost liczby cieć cesarskich. Pomimo tak dalece rozwiniętej medycynie cięcie cesarskie w dalszym ciągu pozostaje operacją ze wszelkimi jej dalszymi oraz bliższymi konsekwencjami. Taka postać rzeczy stanowi więc wystarczające uzasadnienie dla starań ograniczenia dalszego wzrostu odsetka cięć cesarskich. Na obniżenie tego odsetka pozwala przyjęcie następujących zasad postępowania:

    Częste stosowanie prostaglandyn,
    Ścisłe określenie wskazań do pierwszego cięcia cesarskiego,
    Częstsze porody drogami naturalnymi u kobiet po uprzednim cięciu cesarskim,
    Precyzyjne określenie stanu zagrożenia płodu jako wskazania do cięcia cesarskiego,
    Stosowanie wewnątrzmacicznej „reanimacji” płodu przez stosowanie tokolityków,
    Krytyczna ocena takich wskazań do cięcia cesarskiego, jak: przedłużony poród, niewspółmierność szyjkowa, zatrzymanie porodu,
    Obecność lekarzy oraz położnych podczas porodu,
    Doskonalenie wiedzy na temat fizjopatologii porodu.
    Pomimo szeroko rozwijającej się w szybkim tempie medycynie duży udział w porodach ma cięcie cesarskie. Postęp ten sprawił, że cięcie cesarskie staje się coraz bezpieczniejsze. Nie należy jednak zapominać o powikłaniach, które zdarzają się wielokrotnie częściej niż po porodach fizjologicznych.

    Artykuł dotyczący powikłań po cięciu cesarskim ukaże się już za kilka dni na naszym forum.

    autor tekstu: Barbara Nowok, Anna Błaszczyk. Katarzyna Drozd
    recenzenci: Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.
    źródło tekstu: Forum Ginekologiczne

    [ Dodano: Wto Lut 13, 2007 11:51 ]
    Możliwe powikłania po cięciu cesarskim – informacje dla pacjentek.
    opublikowano: 2007-01-30


    Cięcie cesarskie jest operacją, której mogą towarzyszyć różne powikłania. Artykuł przedstawia główne powikłania w okresie pooperacyjnym występujące po cięciu cesarskim.

    Ciecie cesarskie jest operacją brzuszną, której mogą towarzyszyć klasyczne powikłania występujące podczas zabiegu, jak również po nim. Ocena zagrożeń wynikających z przeprowadzenia operacji musi uwzględniać nie tylko samą technikę operacyjną, ale również rodzaj wskazań. Powikłania pooperacyjne mogą być związane z sama operacją, znieczuleniem, a także schorzeniami współistniejącymi z ciążą. Bardzo ważny czynnik stanowią działania profilaktyczne powikłań po cięciu cesarskim, do których zalicza się wyszkolenie zespołu anestezjologicznego prowadzącego znieczulenie, wczesne uruchomienie pacjentki, zapewnienie właściwego bilansu płynów w pierwszych dobach po operacji, profilaktyczne stosowanie antybiotyków oraz doświadczenie zespołu położniczego podejmującego decyzję w optymalnym momencie. Współcześnie postęp w dziedzinie anestezjologii oraz antybiotykoterapii sprawił, że znacznie zwiększyło się bezpieczeństwo zabiegu, jednak ryzyko powikłań oraz umieralności matek po cięciu cesarskim jest znacznie większa niż po porodach siłami natury.

    Główne powikłania okresu pooperacyjnego po cięciu cesarskim stanowią:

    zakażenia – jak podaje literatura zakażenia po cięciach cesarskich występują u 30-65 % operowanych kobiet. Najczęściej występują pod postacią; zapalenia błony śluzowej macicy, zakażenia rany oraz zakażenia układu moczowego. Rzadziej występują; ropień w miednicy mniejszej, zapalenie otrzewnej, posocznica. Powikłania te znaczniej rzadziej występują u pacjentek po porodzie siłami naturalnymi.
    Ryzyko wystąpienia zakażenia po cięciu cesarskim zwiększają czynniki takie jak czas upływający od pęknięcia błon płodowych do operacji, czas trwania porodu do operacji, niedokrwistość, otyłość, „nagłość” cięcia, nieodpowiednia higiena pacjentek, wiek poniżej bądź równy 19 lat, pierwsze cięcie cesarskie.

    niedokrwistość i wstrząs krwotoczny – w trakcie cięcia cesarskiego utrata krwi jest większa niż podczas porodu siłami naturalnymi. Wstrząs krwotoczny jest bardzo groźnym powikłaniem cięcia cesarskiego i może nawet prowadzić do okołoporodowego całkowitego wycięcia macicy. Najczęstszą przyczyną tego typu powikłań są zaburzenia łożyskowe (łożysko przodujące, przedwczesne oddzielenie łożyska prawidłowo usadowionego) oraz pooperacyjne krwawienia atoniczne czy koagulopatie.

    powikłania zakrzepowo – zatorowe – ryzyko wystąpienia choroby dotyczy każdej ciężarnej i rośnie wraz z czasem trwania ciąży, największe występuje jednak we wczesnym połogu. Czynniki, które zwiększają to ryzyko są następujące: żylna choroba zakrzepowo - zatorowa w wywiadzie, wrodzony lub nabyty defekt krzepnięcia, otyłość, długi okres unieruchomienia.

    Szczególnie ważne w zmniejszaniu częstości występowania tego powikłania jest stosowanie zasad profilaktyki przeciwzakrzepowej, do których zaliczamy : wczesne uruchomienie po operacji, stosowanie metod fizycznych (pończochy o stopniowym ucisku) oraz ewentualnej farmakoterapii.

    urazy układu moczowego – urazy pęcherza moczowego zależą w dużej mierze zarówno od techniki wykonywania operacji i doświadczenia operatora jak i anatomii po uprzednich operacjach, jaką zastanie operator po otwarciu brzucha. Częstość występowania tego powikłania jest zmienna i wzrasta np. wraz z ilością uprzednich operacji na mięśniu macicy (stany po cieciu cesarskim) . Najczęściej do uszkodzenia pęcherza moczowego lub moczowodów dochodzi w przypadkach po uprzednio przebytych jednym lub więcej cięciach cesarskich. Nieodpowiednio zaopatrzone lub nierozpoznane uszkodzenia pęcherza moczowego mogą prowadzić do powstania przetok: najczęściej pęcherzowo – macicznych lub rzadziej pęcherzowo - pochwowych.
    Profilaktyka tego typu powikłań obejmuje wykonanie możliwie wysokiego otwarcia jamy otrzewnej, bardzo delikatne preparowanie pęcherza moczowego, szczególnie w przypadku powtórnych cięć cesarskich.

    powikłania dotyczące noworodka – związane są przede wszystkim z przyczynami, dla których wykonano ciecie cesarskie. Stany zagrożenia życia płodu (np. zagrażająca zamartwica wewnątrzmaciczna płodu) w znacznym stopniu zwiększają ryzyko wystąpienia tego typu powikłań i są znacznie wyższe niż w przypadku planowanych cięć cesarskich.
    Poporodowe zaburzenia oddychania występujące u dzieci z cięć cesarskich, przy prawidłowych wartościach pH krwi pępowinowej, związane są z przechodzeniem środków znieczulenia ogólnego przez łożysko i ich działania na płód. Przypadki takie mogą być przyczyną niskiej punktacji w skali Apgar u dzieci po cięciach cesarskich, które związane są z poporodowymi zaburzeniami oddychania.

    Następstwem zespołu żyły głównej dolnej oraz gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w znieczuleniach przewodowych może być niedotlenienie dziecka. Ze względu na skrócony i słabszy ucisk na klatkę piersiową płodu rodzącego się droga cięcia cesarskiego może dojść do niedostatecznego opróżnienia drzewa oskrzelowego z płynu owodniowego i w rezultacie prowadzić do wystąpienia tzw. zespołu mokrego płuca.

    Powikłania takie jak przedwczesne odklejenie łożyska prawidłowo usadowionego, krwotok z łożyska przodującego, krwawienia z zatoki brzeżnej lub naczynia błądzącego, zaburzenia układu krzepnięcia mogą być przyczyną wstrząsu krwotocznego u dzieci z cięć cesarskich. Inna przyczyną wystąpienia wstrząsu krwotocznego, a także niedokrwistości może być przetoczenie przez pępowinę krwi od płodu do łożyska wskutek zbyt wczesnego (przed odpępnieniem) uniesienia dziecka powyżej poziomu łożyska.

    Cięcie cesarskie jak każda operacja niesie za sobą możliwość wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Dotyczą one zarówno matki jak i nowo narodzonego noworodka. Znajomość ich przebiegu pozwala na wczesne leczenie i zapobieganie w tym również ujęcie profilaktyki pierwotnej. W wyborze tej metody rozwiązania ciąży ważne jest także odpowiednie zapoznanie się ze wskazaniami i wczesnymi czynnikami ryzyka.

    Należy pamiętać, iż cięcie cesarskie jest operacją gdzie narażenie na powikłania matki i dziecka są większe niż przy porodzie naturalnym, w związku z tym należy postawić konkretne wskazania do jego wykonania. Nie jest to więc żaden "cudowny sposób porodu" coraz częściej wymuszany przez ciężarne na prowadzących lekarzach ginekologach.

    autor tekstu: Barbara Nowok, Anna Błaszczyk. Katarzyna Drozd
    recenzenci: Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.
    źródło tekstu: Forum Ginekologiczne


  6. #6
    Angel
    Stały Bywalec
    A to ja wyszperałam na necie

    Jakie są wskazania do wykonania cięcia cesarskiego?

    Generalnie przyczyny możemy podzielić na płodowe i matczyne. Główne wskazania to np.:
    Dyskomfort płodu w łonie matki - mogący stanowić zagrożenie dla jego zdrowia i życia.
    Niewspółmierność porodowa - kiedy główka dziecka jest za duża w stosunku do wielkości miednicy mamy
    Nieprawidłowe położenia płodu - np. położenie poprzeczne
    Łożysko przodujące - kiedy łożysko całkowicie lub częściowo przykrywa ujście wewnętrzne szyjki macicy.
    Przedwczesne odklejenie łożyska - kiedy łożysko oddziela się wcześniej niż urodziło się dziecko.
    Wypadnięcie pępowiny - jeżeli pępowina podczas porodu wysunie się przed dziecko
    Inne przyczyny - np. okulistyczne, ortopedyczne itp.



    Jak wyglądają przygotowania i wykonanie cięcia cesarskiego-
    Decyzja o ukończeniu porodu przez cięcie cesarskie
    Przygotowanie do zabiegu (np. częściowo usunięte zostaje owłosienie łonowe, itp.)
    Przewiezienie na salę operacyjną.
    Znieczulenie.
    Rozpoczęcie operacji.
    Wydobycie dziecka
    Przekazane noworodka pediatrze.
    Zespół operacyjny kończy zabieg.
    Przewiezienie na salę pooperacyjną.
    Wspólny pobyt mamy z dzidziusiem.

    Rodzaje znieczulenia:
    Znieczulenie zewnątrzoponowe
    Znieczulenie ogólne

    Czy mogę karmić piersią po cięciu cesarskim?

    Oczywiście!! Rozpocznij karmienie piersią najwcześniej, jak to możliwe. Znajdź odpowiednią pozycję do karmienia, aby dziecko nie uciskało Twojego brzucha. Bądź cierpliwa ilość pokarmu będzie stopniowo się zwiększać, a zadowolenie najedzonego maluszka wynagrodzi Ci wszystkie trudny.


  7. #7
    REGGIO
    Guest
    Dziewczynki a czy przy cc ze wskazań medycznych (już wiem że takie są) jest cos takiego jak za późne rozpoczecie cc? Koleżanka która miała, mówiła że wzieli ja tydzień przed terminem żeby zdąrzyc nim dziecko będzie w kanale rodnym. Czy coś o tym wiecie? I kiedy i na podstawie czego ustala sie termin cc? (W przypadku oczywiście gdy wiem wcześniej, że cc będzie).

    CO do artykułów przeraża mnie kwestia rozcinania, zabiegu szycia itd... + te wszystkie możliwe powikłania typu zakażenie itd... Zwłaszcza, że po akcjach z sepsą po prostu mam dreszcze na mysl o szpitalu...


  8. #8
    Lauretta
    Domownik
    Reggio CC wykonuje się średnio w 38 - 39 tygodniu ciąży..
    Jest to już ciąża donoszona i za takową jest uważana i bez obaw można wówczas wykonać cięcie..
    Cytat REGGIO :
    Dziewczynki a czy przy cc ze wskazań medycznych (już wiem że takie są) jest cos takiego jak za późne rozpoczecie cc? Koleżanka która miała, mówiła że wzieli ja tydzień przed terminem żeby zdąrzyc nim dziecko będzie w kanale rodnym.
    A jakie miała wskazania do cięcia??
    Bo to zależy od wielu czynników, ale tak jak pisałam wyżej planowane CC wykonuje sie na przełomie 38 - 39 tygodnia.. Choć niektórzy ginekolodzy wolą czekac aż zacznie sie cała akcja porodowa
    Ja umawiałam się na zabieg ze swoim lekarzem na konkretny dzień..
    Ale mój gin pracuje w szpitalu w którym rodziłam więc nie było najmniejszego problemu z ustaleniem terminu..


  9. #9
    REGGIO
    Guest
    Tak ona jak i ja mamy podobne wskazanie (ona miała) odklejona siatkówka (po przyklejeniu) oraz krótkowzrocznośc po operacji (-11 dioptrii).


  10. #10
    Lauretta
    Domownik
    Heh, to tak jak u mnie
    W takim razie wzięli ją tydzień wcześniej żeby przypadkiem nie rozpoczęła się akcja + bóle parte...
    Wiadomo że to max wysiłek a siatkówki są już i tak na tyle osłabione i jeszcze ta krótkowzroczność... Zbyt duże ryzyko że siatkówki mogłyby się znów odkleić


    A Ty,Reggio też będziesz miała CC z powodu wady wzroku,tak??
    A rozmawiałaś o tym ze swoim ginem?? Co on na to??
    Da Ci skierowanie na cesarkę czy może pracuje w szpitalu w którym chciałbyś urodzić??


+ Odpowiedz na ten temat
Strona 1 z 6 1 2 3 4 5 ... OstatniOstatni

Podobne wątki

Tagi dla tego tematu