Pierwsze niepokojące objawy:zaburzone odruchy maluszka

ODRUCH – to automatyczna, wrodzona reakcja na bodziec
zewnętrzny lub wewnętrzny, zachodząca przy udziale ośrodkowego układu nerwowego.
Na bazie odruchów następuje pełna organizacja neurologiczna, będąca podstawą pierwszej diagnozy dziecka.
W psychologii – to nieświadoma reakcja psychiczna.

[shadow=yellow:ae69540916]DIAGNOSTYKA NA BAZIE ODRUCHÓW [/shadow:ae69540916]

Odruch MORO
To mimowolna reakcja na zagrożenie.
Odruch pojawia się w 9 tygodniu życia płodowego.
Zanika między 3 a 4 miesiącem życia.

Odruch można wywołać:
Jeśli poruszamy gwałtownie kocykiem na którym leży noworodek, wyrzuci on ręce na boki, krzyknie lub „ zdziwi się”, następnie przywiedzie ręce i nóżki do siebie, jakby chciał coś objąć.
Podobnie zareaguje na ostry dźwięk lub silne światło.

Brak lub występowanie odruchu do 6 miesiąca świadczy o deficytach. Dziecko z przetrwałym odruchem MORO balansuje na skraju reakcji walki i ucieczki, w błędnym kole, w którym działanie odruchu powoduje wytwarzanie adrenaliny i kortyzolu- hormonu stresu, które to hormony odpowiedzialne są za wzrost wrażliwości i obniżenie progu reakcji.
Zbyt duże zużycie kortyzolu i adrenaliny powoduje choroby i alergie.

Przetrwały odruch MORO – deficyty:

- zaburzenia osobowości, problemy z modulacją bodźców i percepcją, nadpobudliwość.
- problemy emocjonalne; zmiany nastroju- labilność emocjonalna
- podniesiony tonus mięśniowy
- trudności w przyjmowaniu krytyki
- trudności z podejmowaniem decyzji
- nadmierne zmęczenie

Odruch ATOS – ASYMETRYCZNY TONICZNY ODRUCH SZYJNY

Odruch powstaje w łonie matki od 3 miesiąca ciąży i jest aktywny do 4- 6 miesiąca życia.
Odruch ten polega na tym, że zwrot głowy w jedną stronę wywołuje wyprost kończyn po drugiej stronie ciała, w którą
zwraca się głowa i zgięcie kończyn strony przeciwnej. Reakcja ta to początki koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Przetrwały odruch może świadczyć o występowaniu niedojrzałych reakcji posturalnych i złym przetwarzaniu
bodźców przedsionkowych.

Deficyty związane ze słabym lub przetrwałym odruchem:

- obniżenie zdolności przekraczania środkowej linii ciała i
słabej integracji środkowego pola wzrokowego i
wzrokowo- słuchowego
- słabość procesów zapamiętywania
- stres emocjonalny
- ograniczenia funkcji poznawczych, problemy w szkole, zła
koncentracja uwagi
- dysleksja
- dysgrafia

BADANIE ODRUCHU ATOS
Dziecko staje z wyprostowanymi i wyciągniętymi przed siebie rękami, twarzą do badającego, który również wyciąga ręce.

Następnie badany kładzie swoje wyprostowane palce wskazujące na palce wskazujące terapeuty.
Dziecko zamyka oczy i podnosi swoje ręce do góry, opuszcza je
tak, by trafić palcami wskazującymi na palce terapeuty.

Powtarzające się trudności z trafieniem mogą świadczyć
o dysfunkcjach przedsionkowych.

Odruch STOS?- SYMETRYCZNY TONICZNY ODRUCH SZYJNY

Przy odgięciu głowy dziecka, leżącego na brzuchu, odruchowo
prostują się ręce i zginają nogi.

Odruch objawia się.

Odruch powstaje po urodzeniu, jednak najbardziej aktywny jest od 7-9 miesiąca życia.

Odruch ten przygotowuje dziecko do pierwszych ruchów pełzania, czworakowania oraz stania i chodzenia.
Jeśli odruch ten zostanie prawidłowo zintegrowany, to dziecko wypracowuje prawidłowy dwustronny schemat ciała.
Obie półkule mózgowe zaczynają pracować synchronicznie.

Integracja odruchu STOS wpływa na:
- widzenie obuoczne i słuch
- celowość ruchu
- rozwój pionowych ruchów ciała jako
- jednej całości
- tworzenie dwóch wymiarów ciała – czyli
integracja ruchów dolnej i górnej części
ciała

Deficyty związane z odruchem STOS:- zaburzenia percepcji
- zaburzenia w koordynacji
ruchów
- problemy z zapamiętywaniem
- zaburzenia emocjonalne
- problemy z czytaniem

Przy słabym odruchu:
Występuje opuszczanie głowy, dziecko patrzy „ spode łba”
pozycja ta prowadzi do nadmiernego napięcia zginaczy szyi.

Odruch stłumiony:
Powoduje nadmierne podnoszenie głowy ( lub maksymalne odrzucenie głowy), patrzenie „ z góry w dół”.
Pozycja ta prowadzi do nadmiernego napięcia tylnych zginaczy szyi.



Deficyty percepcji
Energia fizyczna, aby pobudzić receptor i wywołać wrażenie, musi osiągnąć określoną wielkość, musi stać się bodźcem.
Wrażliwość to zdolność odbierania wrażeń.

Możemy manipulować wielkością bodźca – zwiększając, czy zmniejszając jego siłę . Siłę minimalną bodźca oraz siłę poniżej której nie występuje wrażenie nazywamy progiem wrażliwości.

Bodźce o wartości poniżej progu wrażliwości nazywamy bodźcami podprogowymi.
Bodźce, które znajdują się powyżej wartości progowej, noszą nazwę nadprogowych.
Próg wrażliwości jest różny dla różnych zmysłów.
Próg wrażliwości ma istotne znaczenie w procesie terapeutycznym. Nieprawidłowości w odbiorze oraz zdolności różnicowania napływających bodźców nazywamy deficytami percepcji.

Rodzaje deficytów percepcji
Deficyty percepcji mogą dotyczyć – modulacji lub interpretacji napływających bodźców.

W zakresie modulacji mamy do czynienia z trojakim rodzajem zaburzeń;
Nadwrażliwość; to nadmiar bodźców napływających do układu nerwowego. Nadwrażliwość może dotyczyć różnych sfer percepcji.
Dziecko unika bodźców na które jest zbyt wrażliwe.

Niedowrażliwość; to za mała ilość bodźców dopływających do układu nerwowego. Dziecko poprzez różne stymulacje uzupełnia je w ten sposób zapewniając sobie równowagę.
Biały szum; to zniekształcenie bodźca, co powoduje zupełną zmianę napływającej do systemu nerwowego informacji.

W zakresie interpretacji bodźców występują następujące deficyty
-umiejętności koncentracji uwagi na bodźcu
- umiejętności różnicowania bodźców
- umiejętności identyfikowania bodźców
- lokalizowanie źródła bodźca
- pamięci sensorycznnej

Ps. Powyższe przykłady sygnałów ,że może dziać się coś nie tak z maluchem nie znaczą że od razu upośledzenie, czy inna niepełnosprawność. Są to elementy, na które trzeba zwrócić uwagę, które należy skonsultować z lekarzem i specjalistą.

Pozdrawiam