Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi
rozpoznać możemy na podstawie klasyfikacji medycznej DSM-IV.
Aby rozpoznanie było możliwe poniższe objawy pojawić musiały się przed 7 rokiem życia dziecka, występować muszą w co najmniej dwóch miejscach, w jakich przebywa dziecko (np. w domu i w szkole), muszą w stopniu istotnym zaburzać jego funkcjonowanie (np. społeczne, w szkole w zakresie edukacji)
KLASYFIKACJA DSM-IV
[1] Sześć lub więcej z podanych poniżej objawów zaburzeń koncentracji uwagi musi utrzymywać się przez przynajmniej 6 miesięcy w stopniu utrudniającym adaptację (funkcjonowanie) dziecka bądź w stopniu niewspółmiernym do jego rozwoju.
ZABURZENIA KONCENTRACJI UWAGI
dziecko nie jest w stanie skoncentrować się na szczegółach podczas zajęć szkolnych, pracy lub w czasie wykonywania innych czynności, popełnia błędy wynikające z niedbałości,
często ma trudności z utrzymaniem uwagi na zadaniach i grach.
często wydaje się nie słuchać tego, co się do niego mówi,
często nie stosuje się do podawanych kolejno instrukcji i ma kłopoty z dokończeniem zadań szkolnych i wypełnianiem codziennych obowiązków, jednak nie z powodu przeciwstawiania się lub niezrozumienia instrukcji,
często ma trudności z zorganizowaniem sobie pracy lub innych czynności,
nie lubi, ociąga się lub unika rozpoczęcia zajęć wymagających dłuższego wysiłku umysłowego – jak nauka szkolna lub odrabianie zajęć domowych,
często gubi rzeczy niezbędne do pracy lub innych zajęć np.: zabawki, przybory szkolne, ołówki, książki, narzędzia,
łatwo rozprasza się pod wpływem zewnętrznych bodźców
często zapomina o różnych codziennych sprawach
[2] Sześć lub więcej z podanych poniżej objawów nadruchliwości i impulsywności (nadpobudliwości psychoruchowej) musi utrzymywać się przez przynajmniej 6 miesięcy w stopniu utrudniającym adaptację (funkcjonowanie) dziecka bądź w stopniu niewspółmiernym do jego rozwoju.
NADRUCHLIWOŚĆ
dziecko ma często nerwowe ruchy rąk lub stóp bądź nie jest w stanie usiedzieć w miejscu,
wstaje z miejsca w czasie lekcji lub w innych sytuacjach wymagających spokojnego siedzenia,
często chodzi po pomieszczeniu lub wspina się na meble w sytuacjach, gdy jest to zachowanie niewłaściwe – w szkole, w pracy, w domu,
często ma trudności ze spokojnym bawieniem się lub odpoczywaniem
często jest w ruchu; „biega jak nakręcone”,
często jest nadmiernie gadatliwe,
IMPULSYWNOŚĆ
często wyrywa się z odpowiedzią zanim pytanie zostanie sformułowane w całości,
często ma kłopoty z zaczekaniem na swoją kolej,
często przerywa lub przeszkadza innym (np. wtrąca się do rozmowy lub zabawy).
Pamiętaj! ADHD to zaburzenie rozwojowe, jego obraz będzie się zmieniał wraz z wiekiem Twojego dziecka. Twój syn/ córka może wyrosnąć na inteligentnego, niezwykle energicznego i twórczego człowieka, który w pełni wykorzystuje swój potencjał i energię oraz w pełni realizuje swoje możliwości. Czeka Was wprawdzie długa i trudna droga. Jednak w spokojnej, ciepłej atmosferze, przy Twojej pełnej akceptacji, przy Twoim wspieraniu i pomocy w pokonywaniu trudności i pułapek życia codziennego, życia szkolnego, za kilka lat będziesz mógł powiedzieć: "Odnieśliśmy sukces". Będziesz dumny ze swojego dziecka i z siebie.
Ostatnio edytowane przez AngelEyes ; 03-24-2010 o 12:33
Adhd
Odpowiedź z Cytatem
