Najmłodsze dzieci bardzo dużo czasu poświęcają na sen.
Noworodek śpi spokojnie, kiedy nie odczuwa głodu a jednocześnie ma zapewniony komfort ciepła i wygody.
Noworodek śpi przez większość doby ( srednio 20h) budząc się jedynie na karmienie. Początkowo co 1,5 -3 godziny.
Po pierwszych kilku miesiącach zacznie regulować okres snu i czuwania, zwiększając godziny snu w czasie nocnym.
Należy zapewnić dziecku regularny tryb życia .Stałe powtarzające się
elementy rytuału zasypiania, uczą maluszka nawyku zasypiania i dają poczucie bezpieczeństwa. Jednocześnie moment zasypiania
będzie odbierany przez dziecko jako czynność przyjemna.
Przygotowanie do snu czyli, jak i od kiedy zacząć naukę?
Naukę zasypiania rozpoczynamy od pierwszych chwil pobytu dziecka w domu . Noworodka przed karmieniem przewijamy, karmimy,pionizujemy przytulając do siebie. Delikatnie ruchami okrężnymi masujemy mu plecki przemawiając do niego ściszonym i spokojnym głosem. Następnie układamy do spania, unikając wzbudzenia u maluszka nadmiernych reakcji emocjonalnych. Czynności przy dziecku muszą być wykonywane spokojnie, tak aby nabrało przekonania, że jest bezpieczne. Jeśli sen jest przerywany płaczem, dziecko jest niespokojne, należy sprawdzić przyczynę, która spowodowała zakłócenie snu : mokra pieluszka , zbyt ciepłe pomieszczenie, ubranie, głód?
Musimy pamiętać, że takie maleństwo nie potrafi samodzielnie zmienić pozycji. Pediatrzy zalecają układanie dziecka na pleckach z buzią zwróconą na bok. Taka pozycja ma ochronić malucha przed ewentualnym zachłyśnięciem.
Preferowane kiedyś kładzenie dziecka na brzuchu jest odradzane ze względu na możliwość niedotlenienia maluszka. Jednak nie rezygnujcie z kładzenia dziecka na brzuszku w ciągu dnia. Pod waszą baczną kontrolą nic mu się nie stanie , a zalet jest kilka: po pierwsze dziecko cwiczy mięśnie grzbietu, po drugie ma naturalny masaż brzuszka, który przeciwdziała kolkom. pozycja ta również sprzyja prawidłowemu układaniu stawów biodrowych.
Razem czy osobno?
Teorie na temat spania jest kilka. To ty podejmiesz decyzję , który model bardziej wam odpowiada.
Osobno- Maleństwo, które nauczy się w pierwszych miesiącach życia "chodzić do łóżeczka" bez zbędnych zabiegów, przeważnie w następnych miesiącach życia nie ma kłopotów z zasypianiem.Dziecko może spać we własnym łóżeczku. Jeśli jest to możliwe mebelek należy ustawić w wydzielonym zacisznym miejscu.
Jeśli maluch płacze bądź jest niespokojny najpierw spróbuj zmnaleźć źródło niepokoju, potem przytul maluszka i kiedy się uspokoi odłóż do łóżeczka. Kilku minutowe krzywienie się, popłakiwanie przed zaśnięciem może być naturalną reakcją maluszka, jego próba wyciszenia się przed zaśnięciem.
Razem -Czasem decydujemy się na wspólne spanie z dzieckiem. Ma to swoje zalety: poczucie bliskości, jeśli mama karmi piersią ma ułatwione zadanie. Nie trzeba wstawać do łóżeczka, nie trzeba wybudzać siebie i maluszka. Dziecko czując zapach mamusi jest spokojniejsze.
Naukowcy amerykańscy ostatnio obalili równiez argument, że to może byc niebezpieczne dla dziecka. Okazało się , że matki śpią bardzo czujnie i w dodatku w pozycji bocznej, skierowane twarzą do dziecka, otaczając ramieniem główkę.
Kłopoty mogą się zacząć dopiero w momencie, kiedy zechcemy "pozbyć się" większego juz lokatora z naszego łóżka. Maluch może protestować. Najlepiej " wykwaterowanie" przeprowadzić w 2 roku życia,. bo wtedy dzieci są otwarte na zmiany. Musimy jednak pamietać, żeby być konsekwentnymi.
Tak więc razem , czy osobno - wybierzcie sami. Pamiętajcie tylko, że maluszek potrzebuje waszej bliskości, kołysania i przytulania. daje mu to poczucie bezpieczeństwa, wzmacnia wieź z rodzicami i umozliwia prawidłowy rozwój emocjonalny.
żródło: REKLAMA
Linki widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników Zarejestruj się
Ostatnio edytowane przez AngelEyes ; 03-24-2010 o 21:26