O narodzinach Szymka

piękny opis
śliczny!!!!!!!!!
gratulacje

pedagożka :

nie płakał...., był siny... zamarłam..... (...) po chwili usłyszałam krzyk, pierwszy krzyk mojego dziecka! tej chwili nie da się z niczym porównać! (...) śmiałam się przez łzy. każda chwila z moim dzieckiem jest dla mnie najcenniejszą.

Aż mi też łezka zakręciła się w oku, bo Amelii również nie słyszałam jak się urodziła (dwa razy okręcona pępowinką), ale po chwili był ten błogi krzyk..... I dali mi ją na brzuszek i też była sina, ale jaka kochana...

Czyli jednak był uśmiech w najważniejszym momencie, tak jak chciałaś!

Szok...dobrze że z małym wszystko ok ale współczuję przeżyć! Łzy płyną po policzkach ....

Gratulacje raz jeszcze dla dzielnej i szczęsliwej mamy!!!

Opis bardzo wzruszajacy. Niech Ci Szymus zdrowo rośnie Kochana

popłakałam się czytając to ja tez miałam okropny poród i wiem co to naczy bać się o własne dziecko....
tylko ze u mnie nie było odwrotu cc nie wchodziło w grę ...
pozostaje mam dziękować bogu ze mamy takich pięknych synów

jej...pedagożka kochana... i ja się popłakałam.....to napewno były najgorsze chwile w Twoim życiu...taka niepewność...

ja chyba chcę drugiej cesarki....jak czytam takie opisy...

jak to dobrze że wszytko dobrze się skończyło!
dzięki Bogu!