Nasz prywatny cud
Moja kochana córeczka zrobiła nam wielka niespodziankę swymi narodzinami
Termin porodu wyznaczony był na 12 października, jednak ostatnie tygodnie ciąży były dla mnie bardzo trudne. Czułam się już bardzo zmęczona a ciążowe dolegliwości coraz bardziej utrudniały życie codzienne. Nie myślałam o tym jak przeżyję poród ale o tym jaki będzie mój dzidziuś i kiedy wreszcie będziemy mogli utulić ją w ramionach
.
28.09 czułam się paskudnie. Dopadła mnie deprecha i cały dzień przemarudziłam. Wieczorem miałam już wszystkiego totalnie dość
. Mąż cierpliwie wysłuchiwał moich żali i w starał się podtrzymać mnie na duchu
. Ale ja chciałam tylko żeby dzidziuś już się urodził. Więc mąż powiedział Rozalce, że chyba już pora przyjść na świat ... i właśnie w tym momencie odeszły mi wody
.
Torba do szpitala od kilku tygodni była spakowana, więc dopiłam kakao i wyruszyłam do szpitala. Lekarz obiecał, że malutka do rana się urodzi, co ogromnie mnie ucieszyło gdyż chciałam żeby narodziny Rozalki były niespodzianką dla rodziny.
Dzidziuś przyszedł na świat 29.09.2009r. o godzinie 13. Nie bardzo się spieszyła ale mimo to niespodzianka się udała.
Poród nie był niczym miłym. Rodziłam bez znieczulenia, a w przeżyciu silnych skurczów pomagały mi ćwiczenia na piłce. Od momentu odejścia wód do chwili narodzin dzidziusia minęło 17 godzin. W tym czasie na świat przyszło 3 dzieci. Ostatniej fazy porodu nie chce wspominać, pojawiły się komplikacje i było bardzo ciężko jednak moment w którym maluszek przyszedł na świat i mogłam ją przytulić do siebie, był najpiękniejszym w moim życiu i sprawił, że natychmiast zapomniałam o bólu.
Niedawno minęło 6 miesięcy naszego wspólnego życia. Jestem bardzo szczęśliwą mamą i mam nadzieje, że to się już nigdy nie zmieni.
Amus :
dla malutkiej
