Immunoterapia swoista - odczulanie


Jednym z najczęściej spotykanych schorzeń współczesnej cywilizacji są alergie . Cierpiący na nie osoby nie mają łatwego życia niezależnie od odmiany alergii jaka ich trapi.
Większość z nich to choroby o przewlekłym charakterze , które wymagają systematyczności i konsekwencji w leczeniu .
Alergenem czyli tym , co wywołuje u człowieka reakcję alergiczną może być niemal każda substancja , która przedostaje się do jego organizmu poprzez wdychanie, wstrzyknięcie czy połknięcie . Te najbardziej znane to przede wszystkim pyłki roślin , roztocza kurzu domowego, zwierzęca sierść czy zarodniki pleśni.


Metodą leczenia alergii – jedną z tych najskuteczniejszych jest popularne odczulanie czyli immunoterapia swoista .
Proces ten opiera się na podawaniu pacjentowi – pod postacią szczepionki , stopniowo rosnących (potem podtrzymujących ) dawek alergenu na który osoba jest uczulona .
Szczepionka ta podawana może być zarówno podskórnie jak i doustnie .

Cel immunoterapii to wywołanie w organizmie człowieka tolerancji immunologicznej oraz zminimalizowanie nasilenia objawów , które wiążą się z nadwrażliwością na konkretny alergen.

 Kiedy zatem dojdzie do sytuacji , że osoba będzie w naturalny sposób narażona na kontakt z danym alergenem – nie dojdzie do wystąpienia u niej objawów choroby.

Warto zdać sobie sprawę , że odczulanie jest terapią leczącą alergię na konkretny alergen dlatego , kiedy nie jest znana przyczyna występowania choroby nie może znaleźć zastosowania i skuteczności .
Przed przystąpieniem konieczne jest zatem wykonanie niezbędnych badań w celu rozpoznania alergenu.

Należą do nich przede wszystkim wywiad z pacjentem , testy skórne, badanie poziomu swoistych IgE w surowicy a także próby prowokacyjne - dospojówkowe, donosowe lub dooskrzelowe.



Immunoterapia – zastosowanie/wskazania


  • u alergików , u których niemożliwe lub bardzo trudne jest wyeliminowanie alergenu z jego środowiska (np. pyłki roślin , roztocza kurzu domowego )
  • w przypadku braku tolerancji czy też skuteczności leków
  • u osób z alergicznym nieżytem nosa, spojówek
  • z atopową astmą oskrzelową
  • atopowym zapaleniem skóry
  • u mających alergie na jad owadów błonkoskrzydłych , pyłki roślin , roztocza kurzu , zwierzęcą sierść , zarodniki grzybów pleśniowych ,

Immunoterapia – przeciwwskazania


  • dzieci poniżej 5 lat
  • wiek powyżej 50 r.ż
  • okres ciąży
  • stan ciężkiego atopowego zapalenia skóry
  • ostre objawy zakażenia
  • ostre stany zapalne oddechowe
  • złośliwe nowotwory
  • psychiczne zaburzenia
  • przeciwwskazania do stosowania adrenaliny
  • choroby autoimmunologiczne
  • brak współpracy z lekarzem

Do prowadzenia terapii zalecane są szczepionki sezonowe oraz całoroczne .
Odczulanie zacząć można w każdym momencie , o każdej porze roku . Jeśli natomiast mówimy o alergii na pyłki (traw , drzew ) należy rozpocząć je odpowiednio wcześniej – jeszcze przed sezonem ich pylenia . Polega to na tym, że dochodzimy do optymalnej dawki jeszcze przed tym okresem .


Zastrzyki podskórne w immunoterapii podaje się w odstępstwie czasowym około 7- 10 dni a zawierają one stopniowo wzrastające stężenia alergenów .
Zwykle aby dojść do optymalnej dawki u dorosłej osoby potrzeba około 6- 7 miesięcy w przypadku alergii na kurz czy tez 3- 4 miesięcy ( pyłki ) .
Kiedy dawka optymalna zostanie otrzymana , następnie stosowane jest leczenie przypominające co oznacza przyjmowanie optymalnej dawki średnio co 4 tygodnie .

Gdy poddajemy się odczulaniu przedsezonowemu (w przypadku uczuleń na pyłki ) i kiedy pacjent osiągnie dawkę podtrzymującą wtedy przed sezonem pylenia terapia jest przerywana a za rok powtarzana .

Metoda doustna w odczulaniu stosowana jest najczęściej u małych dzieci ze względu na zrozumiałą "niemożność" przeprowadzania u nich podskórnych iniekcji .
Pacjent dostaje wzrastającą ilość kropli z danym alergenem do momentu dojścia do optymalnej dawki . Następnie w odpowiednich odstępach czasowych zażywane są przez niego krople w w skumulowanej ilości o najwyższym stężeniu .

Minimalny okres prowadzenia immunoterapii to 3 lata jednak ogółem trwa ona od 3- 5 lat .


Aby terapia , której efektem będzie duża ulga dla chorego zakończyła się sukcesem musi być przeprowadzona pod znakiem pewnych zasad .


  • należy zawsze bezwzględnie dotrzymywać terminów wizyt umówionych z lekarzem
  • należy informować swojego lekarza o dłuższej nieobecności, o zmianie stylu życia – przeprowadzce , nowym mieszkaniu , pracy
  • należy unikać kontaktu z alergenem – nawet jeśli immunoterapia przynosi dobre rezultaty
  • po iniekcji konieczne jest unikanie wysiłku fizycznego , zażywanie alkoholu, korzystanie z z sauny, gorących kąpieli,
  • po podaniu szczepionki osoba powinna zostać pod obserwacją co najmniej 30 minut – wystąpić mogą objawy takie jak jak wysypki, nieżyt nosa, spojówek, objawy astmy a także osłabienie czy zawroty głowy.Rzadziej zdarza się, że dochodzi do zapaści zagrażającej życiu . Wszelkie objawy powinny być zgłoszone lekarzowi .
  • zdarzyć może się , że po podaniu szczepionki, w miejscu iniekcji pojawi się swędzenie, obrzęk i zaczerwienienie – objawy te należy zgłosić na następnej wizycie
  • w przypadku zajścia w ciąże należy bezwzględnie poinformować o tym lekarza
  • jeżeli prowadzisz samochód pamiętaj, że po iniekcji pojawić się mogą takie objawy jak osłabienie oraz uczucie zmęczenia








pipi (KM)